ESTA É A PÁXINA EXCLUSIVA DAQUEL ALUMNADO QUE QUERE COMENTAR, OPINAR E REFLEXIONAR SOBRE AS SÚAS LECTURAS.
UN RECUNCHO FEITO POR E PARA EL.
Amosando publicacións coa etiqueta Disfora de xénero b>. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Disfora de xénero b>. Amosar todas as publicacións
05/03/19
22 segundos
22 segundos conta, dun xeito orixinal, a historia de Álex, un rapaz transexual, e como intenta descubrir quen é realmente.
Este mozo abre un blogue para compartir a súa vida, a súa infancia, e o seus sentimentos. Trata de dicirnos que non está enfermo e que debemos cambiar o pensamento da sociedade.
Percorre o camiño para conseguir o que se sente e o que quere co apoio do seu avó e de toda a súa familia.
O título “ 22 segundos “ fai referencia ao tempo que tarda o arquivo en subirse ás redes.
Como menciona o libro en varias ocasións, o que non se fala é coma se non existise e este tema debería falarse xa que é moi importante.
Empaticei un montón con Alex xa que fun quen de comprender a súa impotencia e frustración diante da súa situación.
É unha novela que recomendaría a varias idades xa que apoia a igualdade entre tod@s.
Atoparalo en 2º ESO, Disfora de xénero, Igualdade, Xerais
08/03/18
22 segundos
Conta en primeira persoa e ao longo de vinte e dous capítulos, de forma tenra e con humor, a historia de Álex, un mozo transexual que decide tomar as rendas da súa vida e contar diante dunha cámara todo o que leva dentro agardando dende hai moito tempo.
Considéroo un gran libro polo xeito en que se amosa como xa de pequeno se interesaba e tiña gustos diferentes, tanto na estética coma nas afeccións e xogos, do resto das nenas da súa idade, por moito que a xente que o rodeaba se empeñasen en ignorar a realidade ou non decatarse.
Por outra banda, resulta fácil empatizar dun xeito natural con cada confidencia por parte de Álex. E así, ser quen de comprender a súa impotencia e frustración diante dunhas sensacións, que dende cativo recoñece coma propios pero que no exterior resulta difícil de asimilar ou non queren percibir.
Foi grazas ao agarimo e ao apoio da súa familia, especialmente o avó que para min foi un personaxe entrañable; a nai e a axuda dunha psicóloga especializada, como logrou reunir o necesario para dar o paso cara á felicidade e asumir o seu tránsito de Ánxela a Álex.
É unha novela recomendable a calquera idade pois fomenta a busca dunha sociedade máis xusta e equitativa sen prexuízos, pois o único que fan é provocar dor e illamento.
Considéroo un gran libro polo xeito en que se amosa como xa de pequeno se interesaba e tiña gustos diferentes, tanto na estética coma nas afeccións e xogos, do resto das nenas da súa idade, por moito que a xente que o rodeaba se empeñasen en ignorar a realidade ou non decatarse.
Por outra banda, resulta fácil empatizar dun xeito natural con cada confidencia por parte de Álex. E así, ser quen de comprender a súa impotencia e frustración diante dunhas sensacións, que dende cativo recoñece coma propios pero que no exterior resulta difícil de asimilar ou non queren percibir.
Foi grazas ao agarimo e ao apoio da súa familia, especialmente o avó que para min foi un personaxe entrañable; a nai e a axuda dunha psicóloga especializada, como logrou reunir o necesario para dar o paso cara á felicidade e asumir o seu tránsito de Ánxela a Álex.
É unha novela recomendable a calquera idade pois fomenta a busca dunha sociedade máis xusta e equitativa sen prexuízos, pois o único que fan é provocar dor e illamento.
Atoparalo en Disfora de xénero, Igualdade, Xerais
28/02/18
22 segundos
Este libro gustoume bastante, ao ler o resumo pensei que non me ía enganchar, pero cando comecei a lelo sorprendeume gratamente, ademais de que non é moi extenso, polo que se le bastante rápido.
Esta historia fainos ver o mal que o pasa algunha xente polo simple feito de ser diferente do resto do mundo. Sobre este tema penso que temos que respectar ás persoas transexuais ao igual que ao resto, xa que os tratamentos tanto físicos como psicolóxicos polos que teñen que pasar son moi difíciles, tanto para eles como para a súa familia. Isto é algo que é importante entender. Creo que o libro explica todo moi ben, é moi sencillo e claro, para que o entendamos conm maior facilidade.
Sobre este libro penso que todos o deberiamos ler, para concienciarnos sobre este tema, e ademais é unha historia moi bonita. En conclusión, paréceme unha novela preciosa que ademais fainos pensar sobre un tema que ás veces se deixa de lado, e que non debería.
Atoparalo en Disfora de xénero, Igualdade, Xerais
17/02/18
22 segundos
A Historia mostra a
evolución do protagonista, un neno trans que pasa de ser Ánxela a Álex, o que
non soamente supón un cambio de xénero, senón unha busca da liberdade
dende a infancia dunha nena que nunca quixo selo.
Coñecemos os pensamentos e
preocupacións de Álex, que dende que era pequeno séntese distinto das
rapazas que coñece, e que sufre todo tipo de discriminacións por ser muller que
son importantes na formación da súa personalidade.
O seu avó, acompañado tanto na
infancia como na adolescencia, e forma un personaxe esencial na novela, Álex
acode a el para ser quen é realmente, e aparece nas escenas máis simbólicas e
importantes.
O nome do libro ven dado pola
decisión de Álex de gravar un videoblog para contar a súa experiencia. 22
segundos foi exactamente o que se tardou en subir á rede.
É unha novela bastante corta e
sinxela, que se lee nun intre, pero que te atrapa completamente.
O tema da transexualidade tratado
nesta obra paréceme moi interesante, xa que aínda en pleno século XXI, a xente
sigue xulgando as persoas trans por intentar ser quen realmente son, chegando
incluso a asocialos coa prostitución, sen saber como é o día a día dunha persoa
afectada polos prexuízos socias.
Gracias a novelas de este tipo
que axudan a entendelos e poñernos no seu lugar, quizais, algún día, nos
deixemos de xulgar á xente por ser diferente, cando ser distinto ó resto, é
unha virtude e non un defecto.
Atoparalo en Disfora de xénero, Igualdade, Xerais
11/02/18
22 segundos
Esta novela foi
escrita por Eva Mejuto, unha xornalista
e escritora. A autora describe a historia dun rapaz que logra converterse na
persoa que realmente é.
Esta novela
ensínanos que a identidade dunha persoa non ten por que coincidir coa que marcan
os xenitais e que debemos sentirnos cómodos connosco mesmos.
O protagonista
do libro é Álex , un mozo transexual , que narra como foi a súa vida. Antes a xente coñecíao como Ánxela , aínda
que tamén lle chamaban Xela.
Ánxela de
pequena non era unha nena como as demais. Ela non quería xogar con bonecas, nin
poñer vestidos que lle mercaba a súa avoa ou calquera tipo de roupa que fose moi
feminina, e tampouco quería ir peiteada como as outras nenas. Ela quería levar solto
o seu pelo rebelde.
Por outra parte, Xela quería xogar cos rapaces ao fútbol, aínda que
había algún que non estaba moi de acordo, pero ela se quería xogar, xogaba.
Sempre loitou polo que quixo.
Por outra banda
temos a súa familia. O seu avó era alguén fundamental para Álex xa que sempre o
apoiou nas súas decisións. A súa nai quería que fose unha nena coma outra
calquera, pero acabou asumindo que Xela era diferente, porque nunca sería unha
rapaza. Tamén é importante salientar a Ana, unha amiga de Álex, a cal se
acabaría convertendo co paso do tempo na súa parella. Estas tres persoas serán
primordiais , xunto cunha psicóloga , para que se produza o tránsito.
Finalmente,
podemos sacar como conclusión que cadaquén debe ser feliz coa súa identidade,
e en ocasións iso non ocorre, e por iso se debe loitar para ser o que realmente
te sentes.
Atoparalo en Disfora de xénero, Igualdade, Xerais
15/01/18
22 segundos
A
autora deste libro mostra a evolución do
protagonista de Ánxela a Álex, que non soamente supón un cambio de xénero senón a procura da liberdade dende a infancia dunha “nena” que nunca quixo selo.
Coñecemos
os pensamentos e preocupacións de Álex, que dende a súa infancia séntese
distinto das rapazas que coñece, e que sofre todo tipo de discriminacións por
ser muller. Trata como percorre o camiño para conseguir o que se sente e o que
quere co apoio incondicional do seu avó.
Este
mozo transexual abre un blog para compartir a súa vida, a súa infancia, e como
se sente. Trata de dicirlle ao mundo que non é unha enfermidade e cambiar o
pensamento da sociedade.
Por
que este libro ten como título “22 segundos”? Porque tarda ese tempo en
subirse o arquivo ás redes.
Gustaríame
que o libro fora máis longo para coñecer mellor a Alex e profundar máis na
súa evolución e cambio. A pesar disto paréceme un relato fresco e que non vén
nada mal lelo. Refresca ideas e ata nalgúns momentos grazas a estar escrito en
primeira persoa, ponte na propia pel do personaxe.
Atoparalo en Disfora de xénero, Igualdade, Xerais
09/12/17
22 segundos
Comentario de Sara Granja Sanmartín22 segundos
Eva Mejuto
Xerais
22 segundos
de Eva Mejuto conta, dun xeito sinxelo e orixinal, a historia de Álex, un rapaz
que dende que naceu estivo atrapado no corpo dunha rapaza, e como intenta
descubrir quen é realmente.
Un libro
gran que consegue falar dun tema que
durante demasiado tempo foi tabú para todos de unha forma tan normal que invita
á reflexión. Tantas cousas que non se din, tantos silencios, tantos intentos de
pretender que as cousas non están aí. Pero, como menciona o libro en numerosas
ocasións, hai que falar, porque o que non se fala é coma se non existise.
Importante e
necesaria, esta historia consegue achegarnos a unha realidade que é allea para
moitos. Sen dúbida, se alguén me pide algunha recomendación, este libro será o
primeiro que mencione.
Atoparalo en Disfora de xénero, Igualdade, Xerais
22 segundos
Comentario de Brais González Penela
22 segundos
Eva Mejuto
Xerais
Cando rematei de ler
este libro, entroume unha estraña curiosidade por saber que
conclusións sacarían algúns dos meus compañeiros con esta lectura
.
Creo que é necesario para
darnos conta de moitas cousas , xa non tanto a min , persoalmente ,
que xa forxei estas ideas hai tempo , pero si a outras persoas que
sexa polo que sexa , aínda non entenden o que é ser un mesmo.
Esta obra conta a historia
en primeira persoa dun rapaz con disforia de xénero , que pasando
por diferentes etapas , nas que sempre se atopaba o medo ao rexeitamento ,
dáse conta de quen é , e como debe loitar para que os demais o
acepten .
O libro en si é ameno ,
non ten maior dificultade que a de sentarse a disfrutar dun bo anaco
.
Unha característica ,
canto menos curiosa , é a maneira tan brusca coa que o protagonista
pasa de referirse a si mesmo con palabras en feminino , a palabras en
masculino , en cuestión de só dúas páxinas . Isto , para a miña
opinión , fai unha clara división entre un fragmento coa mente
cerrada , e outro coa mente libre , como deberia ser sempre .
Xa sexa para crear uns
valores , ou para reafirmalos , esta lectura é máis que
recomendable.
Atoparalo en Disfora de xénero, Igualdade, Xerais
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)