Látego de algas

Comentario de Sara López


Antón Reixa
Látego de algas
Espiral Maior.

Este libro é sen dúbida un libro cheo de sentimentos , emocións , amor , desamor .. e unha chea de palabras que nos fan pensar e emocionarnos só  con velas nunha simple páxina .

Este pequeno poemario está dividido en varios apartados , pero se hai un co que me quedaría sería co primeiro , chamado “Poemas de amor basados en feitos reais “ con cada un dos seus poemas , Reixa fai que nos adentremos en cada un dos seus sentimentos , e o que é mellor , fai que nos adentremos nos nosos propios sentimentos , eses que ao mellor non podemos reflexar nun simple poema . Este é un libro que ademais de falarnos de amor , xunta a natureza coa paisaxe e de aí algunha que outra morriña.

A pesar de ser un  libro pequeno , fixo que non tivera ganas de rematalo nunca , xa que é un libro precioso e sen dúbida que  recomendo a calquera persoa , xa que este libro fixo que de verdade sentira o que eses poemas estaban dicindo .

 

Penúltimas tendencias

Comentario de Noa Villar Gallego

Penúltimas tendencias
Carlos Negro
Xerais

 

 

Para moita xente da miña idade, a poesía non é máis ca algo aburrido que che obrigan a ler no colexio, algo que foi escrito moitos anos atrás e que non es capaz de entender porque case sempre utiliza unha linguaxe moi anticuada; para moita xente os poemas son esa cousa que che obrigan a analizar e memorizar sen nin sequera saber o que significan ou sen entender tampouco o que eses versos tratan de expresar.

Pero no libro do que vos vou falar, Carlos Negro trata de rematar con todos eses prexuízos que existen en canto á poesía, e para iso preséntanos uns asombrosos poemas que nos farán cuestionarnos moitas cousas e nos cales tamén se tratará de darlle a volta á terrible realidade que observa todos os días. Mediante estes sinxelos versos tamén intentará achegarse aos máis novos e metelos nun mundo tan bonito como é o da poesía.

Penúltimas tendencias preséntanos unha moza que non está disposta a facer o que a sociedade quere que faga, unha moza con afouteza, unha moza que quere ser ela mesma e que sabe que ninguén llo pode impedir, unha moza que aspira a moito máis ca a estar fermosa para o rapaz que lle gusta, unha moza disposta a darlle a volta a todo aquilo que lle dixeron que estaba ben cando era pequena, unha moza que non asinte e cala cando se atopa con algo que non lle gusta.

En definitiva, comecei este libro sen saber moi ben que esperar del, pero resulta que me atopei cunha moi grata sorpresa, un libro cuns versos moi sinxelos de entender pero cunha reflexión moi profunda detrás deles. Claro está que Negro non puido ter escollido un tema mellor ao que dedicar estes versos, e máis ca finalidade de chegar aos novos lectores que este libro tiña. Unha lectura moi inspiradora á vez que necesaria hoxe en día.

Makinaria

Comentario de Noa Villar Gallego


Makinaria
Carlos Negro
Xerais

 

 

 

Desta volta Carlos Negro preséntanos un libro cheo de adrenalina, velocidade e enerxía; un libro dirixido especialmente a todas aquelas persoas ás que lles gusta acelerar, queimar roda e sentir a velocidade na estrada; un libro de bos comezos pero  tristes e sanguinolentos finais.

Makinaria móstranos unha nova forma de escribir poesía, onde non todos os versos teñen que ter exactamente o mesmo número de sílabas e rimar entre si, como o fan case todos os demais poemas que nos ensinan no colexio.  Senón que nos mostra uns versos cunha métrica libre, moitos deles sen división de estrofas e cun vocabulario propio da xerga xuvenil.

Con estes versos tan peculiares, Carlos Negro trata de advertir a todas esas persoas que cren ter a situación baixo control cando se soben a un coche cun condutor borracho, cando queren sentir a adrenalina provocada pola velocidade e se lanzan á aventura ou cando pensan que son as únicas persoas na estrada e que non lles vai a pasar nada aínda que vaian un pouco máis rápido do permitido.

 E que mellor forma pode haber para advertir a alguén ca mostrándolle a pura realidade? Pois iso é xusto o que se fai neste libro, os finais poden parecer un pouco duros e crueis pero simplemente son finais reais. 

Para rematar direi que Makinaria é un libro moi pero que moi necesario, e máis para o tipo de público ao que está dedicado. Espero que todo aquel que se atreva a mergullarse nesta marabillosa lectura a saiba aproveitar e decida non poñer en perigo a súa vida na estrada.

 

Makinaria

Comentario de Noa Presas González


Makinaria
Carlos Negro
Xerais

 

 

Este libro de Carlos Negro, a quen tiven a sorte de coñecer o ano pasado nun obradoiro, ten dunha chea de versos con moita gasolina, testosterona e alcohol que sinala unha ruta suicida, un libro de versos sen final feliz, porque a euforia convértese neste caso en morte.

Ensínanos como a mocidade tan inconsciente só pensa na velocidade, sen reflexionar a onde vai a parar e onde os consellos dos máis maiores caen en sacos rotos e como a vida pode acabar nunha estrada por un mozo inconsciente dos perigos da irresponsabilidade ao volante.

Persoalmente pareceume unha boa maneira aínda que algo forte de concienciar ás novas xeracións de que non todo se basea nun momento de adrenalina, que moitas veces a valentía sálenos cara de máis e a escoitar as recomendacións, sempre polo noso ben, aínda que a veces nos soen pesadas e repetitivas. E en como un momento de euforia pode acabar en dor e desgraza non só para nós mesmos senón para todas as persoas importantes na nosa vida.

 

Penúltimas tendencias

Comentario de   MArcos Quintana Cuñarro

 

Penúltimas tendencias
Carlos Negro
Xerais

 

Carlos Negro non para de sorprenderme, primeiro fíxoo co libro Makinaria e agora quedei abraiado con Penúltimas tendencias. Carlos Negro non se anda con rodeos no libro, narra ao pé da letra como é a sociedade de hoxe en día. Unha sociedade na que as mulleres están infravaloradas xa que mediante a televisión, os carteis publicitarios e moitas máis cousas están sacándolles valor . 

No libro unha adolescente non fai caso aos prexuízos, ela non se ten que maquillar para sentirse máis muller, ela o que quere é ser unha muller libre. Carlos Negro intentou cambiar o punto de vista de moitos lectores, intentou abrirlle os ollos a miles e miles de persoas, abrirlle os ollos para que se dean cuenta que viven nunha sociedade chea de prexuízos e chea de veleno cara ás mulleres.

Na miña opinión, gustaríame que máis escritores escribiran libros do estilo que o fixo Carlos Negro, que entre un gran número de escritores escribiran libros así para ver se así, se cada un aportando o seu gran de area, deramos cambiado esta sociedade, para conseguir unha sociedade máis igualitaria na que tod@s teñamos os mesmos dereitos.

Recoméndovos ler este libro se queredes abrir os ollos.

Costa da morte blues

Comentario de Adrián Mato


Costa da morte blues
Manuel Rivas
Xerais

Este poemario resultoume moi interesante, posto que  mantívome entretido dende o primeiro poema ata o último. Dicindo a verdade todos os poemas me gustaron, e todos, me fixeron pensar que sería o que terían detrás, e como non, veume a cabeza Manuel Rivas o que me fixo reflexionar, sobre que sería o que levaría  a Rivas a compoñer cada un dos poemas. Os poemas deste libro trataban temas moi diversos dende a borracheira dun tío ata un poema dedicado ao inverno. O poema que máis me gustou foi sen dubida:  

Como aquel, o tío O’Brien, que bebía con luva posta

Por un xoramento á nai agónica.

Tranquila, mai, endexamais tocarei outro vaso de alcol.

Veña, outro vaso!

Ese forma de sinceirarse que teñen os bébedos:

Maldito país! País defunto!

Servos de servidume! Pasto de comepobos!

Galiza, dalia negra!

Por Deus, tododios a rir.

Botalle outra a ese predicador!