O pintor do sombreiro de malvas

Comentario de Alba Gómez Barros
 
O pintor do sombreiro de malvas
Marcos Calveiro
Xerais

Trata sobre un adolescente que ten que pasar unha tempada cunha tía na vila de Auvers. Durante os días de verán coñece a Vicent, un pintor do que se fará inseparable. Ademais coñecerá o amor e algúns misterios sobre o seu pasado e enfrontarase á morte, que o obriga a tomar unha decisión sobre o futuro que lle agarda.

É importante resaltar que dende un primeiro momento estiven na pel dos personaxes e gocei coa lectura. O que máis me chamou a atención foi a vida do mozo que a pesar de ter 16 anos, tense que enfrontar a moitas dificultades e tamén á morte.

Este libro tamén destaca pola relación entre o mozo e o pintor, xa que as súas confidencias tivéronme entretida ata o final.

Pareceume impactante, xa que na primeira páxina comeza cunha frase que me chamou moito a atención (“Non esquezamos que as pequenas emocións son os grandes capitáns das nosas vidas”)

En conclusión este libro gustoume moito, resultoume entretido e pareceume moi boa a forma que utiliza o autor para contar esta historia. Recoméndoo a calquera persoa xa que estou segura de que lles gustará.

 

O pintor do sombreiro de malvas

Comentario de Guillermo Fernández Portas

 
 
O pintor do sombreiro de malvas
Marcos Calveiro
Xerais

 

 

Este libro de Marcos Calveiro resultoume moi entretido. O feito de podelo ler con tempo e sen apuro resultoume máis interesante que o propio libro. Ao velo nunca me imaxinei que tratase de algo así.

 O papel que máis me chamou a atención foi o do rapaz que viaxa onda a súa tía, xa que aínda sendo un adolescente tense que enfrontar a moitas dificultades como non ser admitido pola sociedade rural que alí había, soamente por vivir nunha cidade como París. A situación máis complicada a que se enfronta é a morte de alguén que xa supoñía algo para el, xa non eran só axudante e pintor, eran confidentes uns dos outros porque Vicent lle contaba como se sentía despois de non ser consentido no amor. 

Os bonitos encontros amorosos entre el e Adeline tamén me gustaron bastante. Este libro foime moi sinxelo de ler e gocei coa lectura.

O pintor do sombreiro de malvas

Comentario de Vanesa Lalín Pousa
 
O pintor do sombreiro de malvas
Marcos Calveiro
Xerais

O título deste libro resultoume moi interesante, non me podía facer una idea do que ía tratar, pero foi comezar a ler e empezar a gustarme. Podíame identificar moi facilmente co protagonista, coas súas vivencias, sentimentos, emocións…, que pouco a pouco, cada vez vanse facendo máis fortes, grazas á amizade que xurdiu entre este rapaz e o que resultou ser un gran pintor.

 Comprendín que a través da pintura poden saír moitas emocións ou medos que levamos escondidos dentro, o exterior, que doutra maneira sería moi difícil liberalos. Así, ás veces na vida debemos enfrontarnos a situacións que nos poden resultar moi complicado saber como resolvelas ou conseguir saír delas, xa que non somos capaces de adaptarnos nin aceptar situacións ou convencionalismos que a sociedade nos quere impoñer. Pero neste caso, grazas á axuda dun amigo, o protagonista foi pouco a pouco sendo capaz de resolver e enfrontarse a situacións moi difíciles para un adolescente como pode ser a morte, así comprendín que estas decisións que se toman nun minuto poden cambiar a nosa vida para sempre, e que é bo ter alguna maneira de poder sacalas ao noso exterior como no caso deste relato que usan a pintura, onde un se pode sentir libre e así deixar saír esas ideas ou sentimentos que ás veces tendemos a esconder no noso interior, pero que eu penso que debemos aprender a botalas fóra de nos dalgunha maneira.

O pintor do sombreiro de malvas

Comentario de Mariña Castro

 
O pintor do sombreiro de malvas
Marcos Calveiro
Xerais

Un adolescente parisino é enviado por súa nai a pasar unha temporada en Auvers xunto coa súa relixiosa e anticuada tía.

 A pesar de levar xa bastantes meses vivindo alí, segue considerando que está nunha aldea perdida onde nunca pasa nada interesante e os veciños non son precisamente agradables... "Un feixe de brutamontes con poucas luces", segundo el.

 Un estraño forasteiro roibo, con sombreiro de palla e trebellos para pintar cadros, chega á aldea nun dos vagóns nos que o rapaz esperaba día tras día ver baixar a súa nai.

 Co paso do tempo o xove fixérase máis cercano ao peculiar pintor, semellando pacífico cando observaba os campos e recollía malvas, pero parecendo entrar en guerra cada vez que se paraba frente a un lenzo. 

A pesar das pinceladas tan apaixoadas de Van Gogh, eu teño unha impresión do libro tan aburrida coma a que ten o rapaz da aldea da súa tía.

 Os sempre típicos amores que matan, o "interesante" pasado da nai do rapaz, a ambientación dun par de séculos atrás e as andadas dun excéntrico artista non me cativaron o suficiente para disfrutar desta historia; na miña opinión, fáltalle algo.  

O pintor do sombreiro de malvas

Comentario de Sonia Framiñán

O pintor do sombreiro de malvas

Marcos Calveiro

Xerais

 

 

 

    Este libro trata sobre un rapaz xove que é enviado pola súa nai dende París a pasar cunha tía unha tempada na vila de Auvers, coa promesa de que volverá por el. Segundo pasa o tempo, vai perdendo a esperanza de que súa nai regrese e séntese bastante só na vila. Un día coñece a un pintor moi especial que vai pasar con el sesenta e nove días e medra unha grande amizade entre eles, pero o pintor ten moitos segredos gardados e ao final vaise afundindo na tristez...

   A verdade é que me pareceu unha historia fermosísima. O pintor era unha persoa moi misteriosa que vía o mundo dunha forma distinta aos demais, vía a beleza da paisaxe e das persoas e intentaba plasmar todo nos seus lenzos. Foi un gran conselleiro para o protagonista e axudoulle a aclararse na súa historia amorosa . 

  O  libro non deixou de sorprenderme a cada momento, sobre todo o final, o cal non me esperei en ningún instante. Tamén penso que mostra como o home vai decaendo día a día logo do suceso co doutor Gachet e a súa filla e pensa que todos están a fallarlle, por iso acaba decindo "A tristeza non rematará xamais".

 Conmoveume moito o final e tamén a historia coas irmás Cavaignac.

 Unha vez máis digo que me pareceu moi fermoso e quero recomendárllelo a todo o mundo.