Comentario de Lucrecia Balagué Blanco
Eu, pel
Teresa González Costa
Xerais
Este libro
trata sobre dúas vidas paralelas de dous rapaces, neste caso son Niki e
Imnominable.
Non me gustou nada como trataron ao pobre do de cuxo
nome non pronunciamos (Imnominable), non é normal nunha familia de ricos, que
só ten un fillo, que o traten así de mal. Porque o pobre neno non tivo a culpa
de nacer así, con pouca mielanina, no mundo hai moita xente branca e moita
xente dunha cor máis escura, malia iso non temos por que ser tan racistas
con eles, ninguén é perfecto, nin sequera as modelos xa que se cren as máis
fermosas por ter premios e un montón de maquillaxe na cara, iso non debería de
ser así, TODO O MUNDO TEN DEREITO A SER IGUAL, A QUE O TRATEN IGUAL. Por un
simple problemiña de cor non debemos de ser malas persoas con el/ela. Temos que
deixar de lado ese racismo que nos mata por dentro, consúmenos.
A xente métese coa xente doutra cor para sentirse
"guai" pero non é así, o único que consegue é que esa xente se sinta
mal, o máis duro é que todos facemos o mesmo, ata que chegamos a un punto desa
situación, na que nos poñemos no lugar do outro e sentimos todo o mal e o dano
que estamos causando, espero que chegue un día no que todos no deamos de
conta e saibamos convivir xuntos.
Ata as películas son racistas, porque, se te das
de conta, nas series de medo sempre morre primeiro o moreniño, e sálvase a máis
guapa, iso ponme dun mal humor....
Por outro lado esta Niki, ela é pintora e fai
uns cadros moi bos. Deume pena porque os seus pais morreron, e grazas a Galeán
puido ter unha nova familia.
O libro fala de que Galeán descarga toda a súa
ira pintando cadros, fai ben, é un bo método para quitar todo o malo para fóra.
Galeán foi o único que lle fixo caso ao Imnominable, pero o pobre estaba moi asustado e comezou a berrar, xa que iso era
algo novo para el.
En resume, o libro gustoume, pero foi moi complicado de
ler, xa que estou acostumada a ler algo dunha soa persoa e a historia vai
intercambiando as historias, ao principio fala sobre o Imnominable e
despois empeza a falar de Niki, outra cousa que non din entendido é o de por
que Niki foi a un psiquiatra.
Espero ter o honor de coñecer á autora, xa que me parece
unha escritora interesante e gustaríame facerlle unhas preguntas.
Eu, pel
