A pensión Eva

Comentario de Adrián Furelos Sampayo

A pensión Eva
Andrea Camilleri
Galaxia

É unha novela tenra que non evita certa crueldade e que engaiola polos personaxes, nos que a aparente tolería agocha en realidade unha inmensa verdade. Amor e amizade en tempos de guerra e descubrimento do sexo.

Gustoume

O neno do pixama a raias

Comentarios de José Antonio Rey García

O neno do pixama a raias
Jhon Boyne
Faktoría K

Ao ler este libro decateime do que poden chegar a sufrir algunhas persoas e tamén do egoístas que podemos chegar a ser.

Gustoume o xeito no que o neno narra os feitos, ese xeito tan inxenuo e imprevisible onde es ti o que se ten que dar de conta da metade do que ocorre.

O final sen dúbida foi o que me pareceu máis especial.
Encantoume

Silencio no corazón

Comentario de Laura Carballo Mato

Silencio no corazón
Jaume Cela
Galaxia

Cando o comecei a ler xa me gustou, intrigoume o feito de falaren dunha guerra sen saber cal, e produciume até medo que as vidas dos protagonistas perigaran. Tamén me fixo reflexionar sobre o valor da amizade, saber que hai unha persoa que nunca che fallará. Entre eles anímanse a seguir adiante a pesares de todo o que ocorre ao seu arredor. Tamén fala do paso do tempo, da madurez, como esta cambia ás persoas, como esta parece que é un fracaso da propia vida.
A guerra apodérase dos ruídos: reina o silencio. Que tristes e crueis son as guerras!: ata hai silencio nos corazóns, como afirma o propio título do libro. O libro remata cos dous amigos xuntos agarrados da man e vendo a lúa.
É un libro fermoso aínda que moi triste. Eu creo que nas guerras non hai vencedores nin vencidos, xa que todos acaban perdendo.
O libro deixa un bo sabor de boca porque para min o tema principal é a amizade.

O inferno de Marta

Comentario de María Agustina González


O inferno de Marta
Pasquall Alapont
Xerais

Síntome moi mal ao ler este libro. Lembro a cantidade de mulleres que só no que levamos de ano foron asasinadas polas súas parellas. Menos mal que a nosa protagonista puido salvarse...
O libro gustoume, porque pouco a pouco un métese na pel do protagonista, ou máis ben polo inferno de vida que lle acontece. Recoméndovos a súa lectura.

O neno do pixama a raias

Comentario de María Agustina González

O neno do pixama a raias
Jhon Boyne
Faktoría K


Este libro non me convenceu moito. Non sentes tanto as cousas coma con outros libros. Sintes rabia, pena, dor... pensas que como o ser humano pode ser tan anormal.
Non entendo como o neno non sabía nada de nada estudando historia. Pero coa súa propia desgraza a familia soubo o que era a dor e a perda dun ser querido, ahegándose ao sufrimento dos xuedeus.

Gustaríame ter experimentado outras sensacións non tan malas comas estas, pero aínda así aconséllolle o libro a todo o mundo, sobre todo para darvos conta da clase de animais que os seres humanos podemos chegar a ser.

O neno do pixama a raias

Comentario de Susana Cumbraos

O neno do pixama a raias
Jhon Boyne
Faktoría K

Desde logo, o título nunca pensei que se relacionaría así coa historia, pois maxinaba todo o contrario ao que narra a historia. Encantoume! En cada páxina, cada momento que se relataba parecíame especial, e mergullábame nel coma se eu fose Bruno, coma se todo o que se conta se situara ao meu arredor.
O final impactoume, aínda que para min foi tan marabilloso como cada suceso acontecido.
Había tempo que non lía un libro así, real pero especial. Este é un dos mellores libros que levo lido.

Asasinato no Orient Express

Comentarios de Marcos González Fernández

Asasinato no Oriente Express
Agatha Chistie
Galaxia

O libro ao comezalo xa me pareceu interesante. É moi entretido, lese bastante ben e os acontecementos atrapan ao lector; gústame sobre todo porque o que sabe o protagonista, Poirot, o lector tamén o sabe, e está ao tanto do que ocorre ao seu arredor e dos sentimentos do detective. Cando ía polo medio tiña as miñas sospeitas de quen era o asasino. Creo que neste libro o lector disfruta máis da historia ca noutros libros onde o protagonista sempre sabe moitas máis cousas có lector.
Todos teñen que ver co caso, e é dicir averiguar quen é o asasino. O final é abraiante.
Gustoume moitísimo, recoméndollelo a todo o mundo porque é moi orixinal e entretido. Resólvese dun xeito moi orixinal.

O neno do pixama a raias

Comentario de Thalía Troitiño González

O neno do pixama a raias
Jhon Boyne
Faktoría K

Este libro móstrame a historia dun rapaz chamado Bruno que vive canda a segunda guerra mundial, fillo dun comandante nazi. Vive en Berlín baixo norma estritas ata que un día marchan a vivir a outro lugar, unha casa moi diferente. Alí coñece a un amigo co que só pode falar.
El non se decata da situación que se está a vivir porque é moi pequeno, e faise moitas preguntas sen resposta.
Este libro pareceume moi bonito e expresivo. Sen estar escrito do lado dos xudeus, como normalmente ocorre, axuda a comprender que non todas as persoas son iguais. Demostra ademais que a amizade non ten barreiras que non se poidas sobrepasar. Se o neno tivese máis anos non sería posíbel o desenvolvemento do libro.
É impresionante a crueldade humana antes diferentes opinións. Espero que cousas coma estas non volvan suceder. Todos temos dereitos a expresarnos, a comunicarnos e ante todo temos dereito á vida.
Recomendo este libro porque vai gustar seguro.

Made in Galiza

Comentario de Luis Segade Penela

Made in Galiza
Sechu Sende
Galaxia

A min o libro gustoume moito. Encontro gracioso algúns dos seus relatos e pareceume un traballo moi ben elaborado

O neno do pixama a raias

Comentario de Andrea Díaz Casal


O neno do pixama a raias
Jhon Boyne
Faktoría K

Cando comecei a ler o libro non me chamaba moito a atención a historia, parecíame unha máis; pero cando o protagonista, Bruno, o pequeno neno de oito anos descubriu ao seu novo amigo comezoume a interesar a historia. Gústame moito a forma na que se describe todo, o ambiente, os sentimentos, as persoas... o punto de vista dun neno, a súa inocencia á hora de falar descubrindo pequenos segredos aínda sen sabelo. Gústame o feito de que non se dean todos os detalles, gústame non saber que ocorreu realmente co criado... polas posibilidades que se abren.
En fin, encantoume!