Morgún

Comentario de Rocío Fernández


Morgún        
Suso de Toro
Xerais

 

 

 

Non sabía que esperarme do libro con semellante título, pero resultou ser un libro onde aprecían feitizos, deuses, maxia,  loitas e disputas entre os reis dos castros... unha historia remontada a centos de anos atrás onde aínda non existía unha cultura de base e os guerreiros crían na existencia o na influencia da maxia sobre eles.

Podo dicir que o que máis me gustou da historia foi o amor do protagonista polo guerreiro e os seus fillos que ó atopalo coidaron del coma se fose un máis, o como foi gañando as batallas para cumprir co seu obxectivo que aínda que era en parte algo cruel, podía considerarse merecido, que era vingar a súa propia morte.

Gustoume a pesar de que penso que é a primeira vez que leo un libro deste tipo, pero unha vez chegada a fin de semana e xa cansos de estudar, se non tes nada mellor que facer o feito de ver o libro enriba da mesa, e por qué non? Unha vez máis volvinme atopar co tipo de linguaxe que emprega Suso de Toro e ás veces fai que me resulte algo máis complicado, neste caso máis que o vocabulario podería dicir que foron máis ben algunhas expresións que de primeiras non era quen de entender moi ben.

É un libro que lle recomendo ós que lle gusten así máis este tipo de historias ou mesmo a alguén que coma min “precisa” de facer outra cousa e o le porque lle apetece ler nese momento.