ESTA É A PÁXINA EXCLUSIVA DAQUEL ALUMNADO QUE QUERE COMENTAR, OPINAR E REFLEXIONAR SOBRE AS SÚAS LECTURAS.
UN RECUNCHO FEITO POR E PARA EL.

09/05/17

4 xinetes

Comentario de Noa Villar Gallego

Anxo Fariña
4 xinetes
Xerais
 

Cando tiven esta novela por primeira vez entre as miñas mans, unhas tremendas ganas de comezar esta nova lectura xurdiron en min, pero unha vez que xa a rematei, quédome cunha sensación un tanto agridoce. A novela cóntanos a historia de catro rapaces que se convirten de xeito inesperado nos xinetes da Apocalipse, cada un deles desenvolverá un novo poder que traerá a desgraza ao mundo, queiran facelo ou non.
Anxo Fariña plantéxanos como sería unha Apocalipse no século XXI, nun mundo no que as redes socias teñen o poder de unir a xente de todo o mundo para loitar polos seus dereitos. O autor céntrase en cada un dos personaxes dun xeito moi minucioso, tanto que pode chegar a parecer lento. Os personaxes nun principio non teñen nada que ver uns cos outros e ata mais alá da metade do libro segue sendo así, isto fai que eu non saiba moi ben que pensar en canto ao desenvolvemento da historia. 

Na miña opinión, a idea principal do libro é moi boa, pero non se aproveitou todo o que se podería. O libro comeza moi ben, pero a medida que a historia vai transcorrendo, vai perdendo fol. Todo comeza co que semella unha novela para adolescentes e adultos: escura, orixinal, inquietante e inesperada; pero que despois acaba sendo unha novela moi confusa, cun final moi precipitado para o meu gusto, e que deixa demasiadas incógnitas por resolver. 

Non entendo o motivo, pero non me dou aclarado con este libro, non me parece que sexa ningunha xoia pero, en cambio, mentres a estaba a ler, sentía a necesidade de rematalo e saber que sucedía. Para min é unha novela que ten moitas cousas a favor, pero tamén moitas en contra. Ao longo da historia plantéxansenos varios dilemas morais que fan que te poñas na situación dos protagonista e que reflexiones sobre que farías ti se foras un dos catro xinetes, tamén se fai unha crítica sobre o uso excesivo das redes sociais e de como inflúen estas na nosa visión do mundo; por outro lado, penso que a historia de amor que se dá entre Noa e Adán é un pouco forzada e innecesaria. Teríame gustado máis que o autor se centrara máis na Apocalipse e un pouco menos nas tramas secundarias.

Algo que si que me gustou da novela é o feito de que os protagonistas non foran os heroes destinados a salvar o mundo, senón que foran os destinados a destruílo. Para rematar, direi que esta novela produciu en min moita confusión e non sei se debería recomendala ou non, polo tanto, déixovos escoller a vós.


01/05/17

Denébola a Roxa

Comentario de Noa Villar Gallego

 Denébola a Roxa
 Héctor Cajaraville

 Baía




Denébola, unha rapaza con moitas ansias de coñecer mundo e vivir aventuras, vese obrigada a ingresar nun convento de clausura.  Ela non está disposta a pasar toda a vida entre esas catro paredes e, marcada pola superstición que se lle asocia á súa cabeleira roxa, decide loitar por un futuro moito máis interesante ca o que o seu pai tiña escollido para ela.
Ambientada no século XVII, amósanos as dificultades e os retos aos cales a nosa protagonista se tivo que enfrontar. Unha muller intelixente, áxil, brava e curiosa, sen ningún tipo de prexuízo e que sabe que para lograr o que queres, tes que loitar para conseguilo. Denébola ensínanos que os coñecementos e o saber nunca están de máis,  que nunca te tes que deixar levar polo que os demais digan e que debes aproveitar todas as oportunidades que teñas de cambiar algo que non é do teu agrado.
Unha novela cuns personaxes únicos, unha trama moi interesante e unha escrita  bastante sinxela. O que máis me gustou, sen dúbida ningunha, foron os personaxes; o feito de que todos sexan tan distintos, e que as súas personalidades se poidan apreciar segundo o xeito no que falan ou os actos que realizan. Penso que unha das cousas máis complicadas nunha novela é lograr que a forma de expresarse dos personaxes vaia acorde coa súa personalidade, e iso é algo que o autor logra facer neste libro.
Recoméndolle esta a lectura a calquera que queira pasar un anaco tranquilo, lendo, e sen pensar moito. É un bo libro, pero quizais demasiado sinxelo para o meu gusto. É perfecto para ler en momentos nos que non queiras mergullarte nunha lectura moi complicada e que supoña moito esforzo.

29/04/17

Alma. Un sopro de aire fresco.

Comentario de Marcos Quintana Cuñarro


Alma. Un sopro de aire fresco.
José Lorenzo Tomé
Baía




Este libro custoume lelo un puco, non porque fose difícil de ler, senón polos acontecementos que ían ocorrendo; xa que ían dun en un como se fose a auga que leva un río. 
Nesta historia, Galiza tivo un importante papel para salvar ao pobo xudeu dos campos do exterminio, nesta acción tiveron un importante papel as irmás ribadavienses Touza.

Este libro fala de algo coñecido. Mediante documentais, películas baseadas en feitos reais, aulas... sabemos da historia das guerras. Por iso o libro semella algo coñecido. Pareceume un bo libro para aprender algo máis de cultura e de información acerca destes feitos e recoméndolle este libro a todas esas persoas que estean interesadas neste mundo mergullado da historia.

27/04/17

Made in Galiza

Comentario de Álba Rodríguez Rois

Made in Galiza
Séchu Sende
Galaxia
 
 
Neste libro Séchu Sende é capaz de nun conxunto de corenta pequenos relatos facernos reflexionar sobre a situación da lingua galega. Da man destes relatos van o humor, a ironía e a retranca galega. O escritor cóntanolo de xeito sinxelo e cotiá, por exemplo por que ós meniños pequenos os pais non lles falan en galego, acaso pensan que van obter unha mellor educación en castelán ou van ser máis cultos? Entre o feixe de relatos, un dos que máis recordo e  máis me gustou foi: instrucións para aprender galego.
Este foi un libro que me gustou moito pola súa creatividade e orixinalidade, e sobre todo gustoume a idea da retranca e ironía que Séchu introduciu para poder facer que moitos galegos e galegas pasen un bo tempo lendo este libro. Penso que cada lingua debe ser libre e dende logo a lingua galega non ía ser menos!

26/04/17

O centro do labirinto

Comentario de Alba Rey


O centro do labirinto
Agustín Fernández Paz
Xerais








O centro do labirinto é un libro escrito por Agustín Fernández Paz, que se sitúa no ano 2054. Europa  transformouse nunha sociedade uniforme, onde a variedade de linguas e culturas son só un recordo do pasado. Sara Mettmann, membro da organización que o controla todo dende a sombra, viaxa a Galicia en compañía de David, o seu fillo adolescente, para examinar uns enigmáticos petróglifos. Cando David desaparece misteriosamente, vese arrastrada a unha aventura complexa e fascinante, que acabará por cambiar o destinado da humanidade.
A través dun rapaz moi crible, David, para quen a viaxe supón o descubrimento das súas raíces e a entrada na vida adulta, o autor crea un mundo no que a identidade, a tolerancia e a diferenzas son os rasgos positivos. É unha novela que nos traslada a un futuro para facernos reflexionar sobre o presente.
Direi que é un libro que cando o comecei a ler pareceume moi pesado, pero segundo avanzaba na lectura descubrín todo o contrario, que dende o meu punto de vista o podo considerar como un libro apaixonado e escrito dende a oposición ao pensamento único.

25/04/17

Dragal. A herdanza do dragón

Comentario de Silvia Souto


Dragal. A herdanza do dragón
Elena Gallego Abad
Xerais





Dragal, a herdanza do dragón de Elena Gallego Abad é o primeiro dunha trioloxía de fantasía cuxos protagonistas son dous mozos. Hadrián, un mozo que se ve obrigado a mudar de vila, acabará descubrindo moitos segredos que xiran en torno a el. En cambio, Mónica é unha nova amiga coa que acabará compartindo todo o que sabe de Dragal, un dragón que comezara a falar na súa mente e que, sorprendendo ós rapaces, calaba na misteriosa igrexa de San Pedro.
Cunha maneira pausada de narrar e sendo un libro cheo de descricións, un consegue imaxinarse todo o que acontece incluíndo aqueles momentos incribles. Gustoume moito todo o que acontecía en torno a Dragal, todos os seus misterios e a maxia que o rodeaba. Quizais o que menos que gustou foi como encaixou o tema do bulling con Dragal ao facer que os acosadores  perseguiran ós mozos para saber do tema. 
É un libro recomendable e que espero que vos guste.