ESTA É A PÁXINA EXCLUSIVA DAQUEL ALUMNADO QUE QUERE COMENTAR, OPINAR E REFLEXIONAR SOBRE AS SÚAS LECTURAS.
UN RECUNCHO FEITO POR E PARA EL.

08/12/16

Marta ante o espello

Comentario de Marcos Quintana Cuñarro


Marta ante o espello
Teresa Calo Fontán
Xerais




Elixín perfectamente o libro para ler, xa que é en tan poucas páxinas narra o que ocorre cunha enfremidade tan grave como pode ser a anorexia ou a bulimia.
Neste libro,  a autora Teresa Calo Fontán, ábrenos os ollos aos lectores do efecto que a anorexia ou a bulimia pode causar nunha persoa ou lle pode afectar aos  familirares cercanos, pais…
Isto é o que lle ocorre a Marta, que é unha moza de dezasete anos e sofre anorexia. Marta faleceu por mor desta enfermidade, e tras a súa morte ela fai unha reflexión moi profunda sobre o que fixo no seu pasado,  ela lémbrase dos miles de prantos que ten botado súa nai polo mal que se estaba a facer a si mesma. 
Sorprendeume a imaxe da portada do libro, é certo o que di meu pai que “unha imaxe vale máis ca mil palabras”pois só esa imaxe estanos a dicir unha morea de cousas.
Na miña opinión, é un libro con  finalidade didáctica e tamen un libro ambientado cara aos adolescentes para intentar conciencialos dos estragos  que causa esta enfermidade no noso corpo, podería ser un pouco máis longo xa que o tema da anorexia é moi importante.
Recoméndovos mercalo se queredes facer unha reflexión sobre as persoas que sofren anorexia, ou tamén que por culpa da sociedade de hoxe en día, que lle asina alcumes ás persoas por ter distinta condición física cá dos demais, acaban por volverse anoréxicos. Unha simple broma a un amig@ utilizando a palabra gord@,pode rematar cun final moi tráxico.
 

07/12/16

O neno do pixama a raias

Comentario de Noa Villar Gallego


O neno do pixama a raias
Jhon Boyne
Faktoría K


Esta novela trasládanos á época nazi para facernos reflexionar sobre o holocausto dende o punto de vista de Bruno, un rapaz de nove anos fillo dun alto cargo das SS que deixa a súa cómoda vida en Berlín para servir en Auschwitz. Bruno enseguida comeza a sentir curiosidade pola xente que pode ver dende a fiestra da súa nova habitación, levan todos un “pixamas de raias” que el nunca antes vira. A curiosidade  que sente fai que se decida  a achercarse ao lugar onde está toda esa xente  estraña e que, separados por un valado, se faga amigo de Shmuel, un rapaz xudeu da súa mesma idade.
A historia é interesante, trasládate a outra época e faiche vivir algo tan terrible como o é un holocausto. É unha lectura case perfecta pero non podo deixar pasar por alto algúns detalles que me descolocaron un pouco, por exemplo o feito de que Bruno, con 9 anos, vivira nunha total ignorancia en canto a todo o que pasaba ao seu arredor. Un rapaz da súa idade, por moi enganado que o teñan, sempre vai tentar descubrir e preguntar sobre todas aquelas cousas que o rodean. Ou o feito de que el e Shmuel se fixeran amigos estando un a cada lado da cerca, e que incluso puideran pasar por debaixo dela; nun lugar coma o que estaban todo tería que estar un pouco máis vixiado ou polo menos a cerca electrificada. Aínda que tamén é certo que se ese pequeno detalle non se obviara o argumento da novela non se podería desenvolver dese xeito.
Recomendaría esta novela para un día tranquilo no que non che apeteza unha novela cun argumento moi denso. Non é un mal libro, pero si que é un pouco previsible.
 

06/12/16

Enderezo descoñecido

Comentario de Zaira Míguez



Enderezo descoñecido
Kressman Taylor
Xerais 
 
 
 
Enderezo descoñecido nárranos a correspondencia que se establece entre Max, un xudeu americano e Martin, un alemán que volve a súa terra natal durante a época de Hitler. Ademais tamén nos fala dun amor que houbo entre a irmán de Max, Priscilla, e Martin, do cal súa muller Elsa non sabe nada.
A medida que vamos lendo observamos un avance psicolóxico de Martin ao chegar a Alemaña no que pouco a pouco vai rexeitando a raza xudía e acepta a autoridade de Hitler facendo así que este  non queira saber máis nada de Max por medo a que o maten, a quen nalgún día o considerara un irmán. O libro móstranos como a sociedade pode cambiar a unha persoa  por medo a ser xulgado e como a xente se une ao bando equivocado para ser levado ao triunfo, a pesar que isto mate a miles de persoas inocentes.
Gustoume moito o libro e algo a destacar del é a súa axilidade para ler, ademais que é moi curto ten un poder atrapante. O que non foi do meu agrado foi o final xa que esperaba que Martin se dera conta das inxustizas da súa terra volvera a América e que todo fora como antes de voltar a Alemaña. Un feito que me marcou moito foi a morte de Griselle e como Martin mirou atrás aínda que el cría que a axudara.
Recomendo moito este libro xa que a pesar das súas sesenta páxinas abráiate coa cercanía da realidade que trata . Ademais achégate moito a esa Alemaña nazi pasada, da que aínda hoxe se fala.
 

05/12/16

Marta ante o espello

Comentario de David de la Torre

Marta ante o espello
Teresa Calo
Xerais
 
 
 
Editado por Xerais, Marta ante o espello é unha fantástica obra de teatro, escrita por Teresa Calo Fontán, e fálanos do misterioso e complicado tema da anorexia.
Sendo un monólogo, Marta, a nosa protagonista, fállale a un suposto público co que intenta averiguar onde se atopa, e así vainos contando a súa historia. No escenario van aparecendo diversos obxectos, un espello que nos representa a transparencia da merma, un báscula da que se nos conta outra historia, tamén presenta mais personaxes.
Preséntasenos temas coma é o sufrimento dos pais, o adelgazamento dunha enferma, e logo a desesperación e o abandono... ata chegar á morte.

Notamos como Marta nos humoriza o desestimento da nai, como nos presenta os estereotipos que forzan a sociedade dunha “ beleza” perfecta?, a forza que exerce Internet sobre estes casos…

Gustoume moito a portada, polo menos a min refléxame moito, tamén me gustou a escena na que o esqueleto representa a atrocidade que Marta lle fixo ao seu corpo.

En xeral gustoume o texto, e gustríame poderlla recomendar a alguén; teño oído por aí que non se deberían ter libros destes temas nunha biblioteca dun instituto… e enfatizo en que debe haber máis dado que calquera persoa que sufra esta enfermidade poida atopar imformación, non só diagnóstica, senón tamén literaria e que descubra que neste problema non está soa.
 

04/12/16

Nubes de evolución

Comentario de Marcos Quintana Cuñarro


Nubes de evolución
Andrea Maceiras
Xerais





Nubes de evolución é unha historia de fríos, de inestabilidades, de soidades, de encontros casuais,e de personaxes que, unidos pola frase dunha canción e tamén pola presenza de dúas persoas co mesmo nome, unha delas soamente citada ao final do relato, conseguen atoparse a si mesmas.
Esta novela  é moi boa de ler tanto para adultos como para adolescentes. A novela narra as historias de tres personaxes, que casualmente sempre se encontran nunha estación de autobuses, onde o frio e a soidade se aprecian nela con moita frecuencia.
Os personaxes son Amanda,unha moza de 19 anos que xa ten unha filla (Ánxela), pola parada tamén pasa un rapaz chamado Uxío,que trata moi mal á súa moza por mor dos comportamentos dos seus pais, e outro personaxe que se chama Luís que o está a pasar moi mal tras a morte da súa muller e parece incapaz de superalo.
A escritora do libro (Andrea Maceiras) pretende achegar ao lector como a vida de tres persoas distintas, se lles cruza no camiño e estas comezan a empatizar uns con outros. Pareceume unha gran novela que narra historias moi tristes, pero finalmente a felicidade vence á tristura e á amargura destes tres personaxes e a novela acaba cun final feliz para todos.

03/12/16

Alicia no país das marabillas

Comentario de Lorena Vázquez Codesido


Alicia no país das marabillas
Lewis Carroll
Xerais


Este libro saca o lado máis fantasioso e imaxinativo dunha persoa, neste caso, o meu.
Ao ler o libro, a imaxinación e a forma de ver a vida da protagonista, vaite involucrando no libro, unha das cousas que máis me sorprende é a confianza que exerce Alicia sobre os personaxes deste conto, como por exemplo cando quixo entrar no xardín máxico e bebeu a poción para minguar de tamaño.
A súa relación co reloxeiro, co coello, coa eiruga (e a súa falla de entendemento entre eles), e o xogo do croquet coa raíña…. demóstranos a facilidade que tiña Alicia para facer amigos.
Eu creo que o único malo que ten este libro é o final , que parece que o autor o contou de corrido, querendo acabalo canto antes.
O que sen dúbida máis me gusta é o surrealismo da historia e os xogos de lóxica que presenta cada unha da súas páxinas, ademais tamén se poden apreciar as críticas que abertamente fai o autor sobre a sociedade.
Non resulta un libro aburrido, creo que podería lelo un montón de veces e xamais perdería a súa esencia. O libro en si é un pouco tolo, pero como di o gato de Chesire: ”Aquí todos estamos tolos”.
Se alguén me pedira consello para mercar un libro sen dúbida entre outros, recomendaríalle este. Porque creo que á pesar da idade que teña o lector vaille aportar algo diferente.
Este intre que pasei ao carón da xanela, recordando este libro que acabo de ler, fíxome chegar á conclusión de que todos aportamos algo, aínda que non sexamos semellantes.