
Amantes
María Lado
Caldeirón
Amantes,
premio da quinta edición de poesía erótica Illas Sisargas son doce poemas de
temática erótica.
Nunca se me
deu por ler poesía erótica, pero a verdade é que este poemario resultoume moi
fácil de ler e verdadeiramente precioso e entretido. Cada vez, a poesía de
María Lado sorpréndeme máis e quédome sen palabras. Cada verso, cada
rima, cada recuncho deste pequeno libro… déixame con máis ganas de
seguir lendo poemas coma este. A min antes nunca se me daba por ler
poesía, pensaba que non contaban nada, pero estaba equivocada. Penso que Amantes xunto Berlín de María Lado, foron os libros que me achegaron máis á
poesía.
Un dos
poemas que máis me gustou foi "San Xoán", quizais porque ó ler o título,
lembreime do día que nacín, e a súa temática erótica faino máis fermoso de ler:
as lagoas,
excitadas polas aves do verán
que
arrandean entre os xuncos
non son tan
húmidas
nin as areas
das praias negrísimas, cuspidas
polo furor
dos volcáns
se tornan
tan ardentes baixo o Sol
ni n a lúa,
agochada tras as sombras,
que é quen
de erguer os océanos e precipitar os ríos,
nin sequera
ela
que bate nas
tempas dos idos levándolles o siso,
crava os
seus ollos de degoiro
coa beleza
dos teus
acende as
luces,abre as fiestras, que nos vexan
e se lambe a
lingua de noite
as sabas
nosas –e non hai nada neste mundo
que tanto
nos compraza- é porque nos desexamos
buscamos a
fogueira,
queremos
consumirnos,acabarnos
un enriba do
outro
dacabalo das
horas máis ardentes
e curtas, do
ano.
insistes
sae agora á
fiestra, e eu detrás
deixa que o
ceo che vexa, case núa
coma as estrelas
que arrubian o pano das nubes,
só guedellas
de seda disfrazando o bico dos peitos
batendo
contra o peitoril
só a túa voz
a túa voz é
un fío do que tiras
e desamarras
unha presa
es miña,
coma quen
ten
unha boa
besta
daquela
márcame
non hai nada
neste mundo
que tanto
nos acenda
como buscar
a nosa propia ruína
E logo tamén
me vou a quedar cun anaco do poema de "voto de silencio":
“ergueme só
para te contemplar,calado,
perseverando
as bolboretas das túas pestanas
en me cubir
de bicos
é tan
fermoso
amarnos así,
sen debernos
o nome