Ámote Leo A. Estación de tránsito

Comentario de Rocío Fernández

Ámote Leo A. Estación de tránsito
Rosa Aneiros
Xerais 

 

 

 

Xenial, era a continuación que agardaba, ou polo menos unha delas, tanto me daba que fora Andrés o que aparecese polo simple feito de querer saber a continuación desa historia que comezou entre eles ou ben que fose Martiño para arranxar ou para demostrar que se equivocou na súa decisión.

Igual que o primeiro libro deume moito de si, máis formas de indentificarse, máis consellos agochados,  máis do que me gusta. Un feito que me gusta e me entretén é a relación existente entre Leo e Andrés, quen non queren atarse pero ó separarse bótanse de menos e enseguida se volven reencontrar.

Espero poder ler pronto o terceiro libro da triloxía, resolver de todo o misterio das pintadas coa súa explicación, ver que pasa entre Andrés e Leo, ou mesmo se Martiño volve aparecer e que pasa entre eles ao final, a recuperación total de Roi, os misterios e segredos agochados na familia de Leo.. quero sabelo todo!

Por se non quedou claro, gustoume moito,  incluso algo máis que o primeiro, ó mellor polo feito de que Leo é menos fría  a pesar de que intenta selo, de cómo a nai en vez de reprochar máis ben apoia e non sei, realmente gustoume moito.

Proximamente, o terceiro.