Os teus dedos na miña braga con regra

Comentario de Antía Buján


Os teus dedos na miña braga con regra
Olga Novo
Xerais

É a primeira vez que leo a Lupe Gómez polo tanto cando collín o libro non sabía con que me ía atopar.  Abrín o libro en canto cheguei á casa, sinceramente esperábame outra cousa, é dicir, poemas máis extensos, xa que os que lin eran extensos. Teño que destacar algúns poemas:

“Berro

 porque

necesito que

 non me oian.”

“É mellor

 chorar

que

tapar

a cara.”

“Quero amar

e non sei como.”

“Ameite sen palabras.”

E o meu favorito: 

“Teño as mans

 molladas

de pasar

chorando

contigo

 todas as encrucilladas.”

Recoñezo que me gustan moito máis os poemas curtos xa que son das persoas que pensa que se pode dicir moito en poucas palabras, ou incluso sen ningunha. Lupe Gómez non se estende explicando o que pretende transmitir, en realidade no meu caso non necesita explicarme nada, queda máis que claro cada un dos seus poemas e cada sentimento que pretende transmitir a través deles. Recoméndolle este libro a calquera que opine que as palabras sobran cando os sentimentos falan.