Hora Zulú
Santiago Lopo
Galaxia
Este
libro enganchoume dende o principio, a maneira de comezar con eses informes,
toda esa intriga de saber quen será, son só minucias ao lado do que en
realidade é a historia. A historia entre Ana e Fran é incriblemente
bonita, encantoume. Os pequenos detalles de cada unha das historias. Esa
maneira de parar o tempo no momento preciso: no momento en que arde o contorno
da illa; no momento en que o rapaz entende o que queren dicir os debuxos; no
momento en que unha cega recupera a vista (nesta historia non quería que se
parara o tempo); nese momento de risas e surrealismo dunha relación algo
complicada entre compañeiros de piso.... E por último a última historia na que
se desvelan cousas que nos fan caer en: quen eran os personaxes das historias
anteriores, por que o home apareceu con "amnesia", por que repetía unha
e outra vez "que hora é?", caemos no porqué de moitas cousas. A forma
en que o autor de nos aclarar as ideas ao final gustoume moito, novelas
coma esta pagan a pena lelas.
Sen comentarios
Publicar un comentario