ESTA É A PÁXINA EXCLUSIVA DAQUEL ALUMNADO QUE QUERE COMENTAR, OPINAR E REFLEXIONAR SOBRE AS SÚAS LECTURAS.
UN RECUNCHO FEITO POR E PARA EL.
28/02/18
22 segundos
Este libro gustoume bastante, ao ler o resumo pensei que non me ía enganchar, pero cando comecei a lelo sorprendeume gratamente, ademais de que non é moi extenso, polo que se le bastante rápido.
Esta historia fainos ver o mal que o pasa algunha xente polo simple feito de ser diferente do resto do mundo. Sobre este tema penso que temos que respectar ás persoas transexuais ao igual que ao resto, xa que os tratamentos tanto físicos como psicolóxicos polos que teñen que pasar son moi difíciles, tanto para eles como para a súa familia. Isto é algo que é importante entender. Creo que o libro explica todo moi ben, é moi sencillo e claro, para que o entendamos conm maior facilidade.
Sobre este libro penso que todos o deberiamos ler, para concienciarnos sobre este tema, e ademais é unha historia moi bonita. En conclusión, paréceme unha novela preciosa que ademais fainos pensar sobre un tema que ás veces se deixa de lado, e que non debería.
Atoparalo en Disfora de xénero, Igualdade, Xerais
27/02/18
Nubes de evolución
Comentario de Adriana Pampín
Nubes de evolución
Andrea Maceiras
Xerais
Este libro encantoume, pareceume unha historia preciosa, aínda que a base parece ser a soidade, o fracaso, o frío e a tristeza, resulta en amor, complicidade, amizade, recordos e sobre todo felicidade e soños cumplidos, todo grazas a unha simple frase: “When will those clouds all dissapear?”
A autora mostra como os tres personaxes (unha nai solteira que traballa como limpadora, un adolescente con problemas familiares e amorosos, e un vello profesor de instituto que non asume a morte da súa muller) van establecendo entre eles unha relación, a base de silencios e pequenas conversas, vanse desprendendo de fríos, de tristuras, de odios e de amarguras e asumirán o reto de recobrar as súas vidas. O final pareceume moi bonito aínda que un pouco feliz de máis, polo que non resulta moi creíble. Tamén me gustou moito o xogo das dúas Ánxelas. O meu personaxe favorito é Amanda pola súa gran capacidade de mellora ao longo da novela. O personaxe que menos me gustou foi Luís, pola súa amargura e desdén pola vida, os seus anacos de historia foron os que me resultaron menos entretidos.
En conclusión, pareceume unha historia moi bonita, que non é a típica que estou acostumada a ler e gustoume moito. Recomendaríalla ler a todas as persoas para demostrar que con traballo e ilusión todo será máis fácil de conseguir.
Atoparalo en Amizade, Amor, Nai solteira, Xerais, Xuventude
26/02/18
O inferno de Marta
O inferno de Marta
Pasqual Alapont
Pasqual Alapont
Xerais
Este é un
deses libros que todos deberíamos ler polo menos unha vez na vida.
O inferno de
Marta conta a relación entre Marta e Héctor desde que se coñecen ata a súa vida
diaria vivindo xuntos.
As primeiras
páxinas xa deixan moi claro que este libro falará do avance dunha relación de
maltrato, pero tamén trata temas como a amizade, a confianza e o medo en xeral.
Por último,
o libro tamén conta cunha parte na que, no lugar de contar a historia, fálase
directamente ao lector ofrecendo consellos sobre como detectar ou rematar unha
relación tóxica.
Nunha época
na que a violencia de xénero é algo que se da a diario este é un libro moi
importante para concienciar a xoves e adultos.
25/02/18
Crónicas marcianas
Comentario de Sara Grnaja Sanmartín
Crónicas marcianas
Ray Bradbury
Xerais
Debo empezar
dicindo que a ciencia ficción nunca foi algo que me interesase especialmente.
Podería dicirse que este é o primeiro libro deste xénero que leo, e
sorprendeume para ben.
Cónicas Marcianas
conta a historia da colonización de Marte por parte dos humanos dende o ano
1999 a 2026 contada a base de historias curtas case inconexas entre si, pero
que xuntas conseguen contar unha historia que vai máis alá dunha historia de
extraterrestres.
Crónicas
Marcianas é, sen dúbida, unha gran crítica a moitos aspectos da sociedade, así
como ao home en xeral. Temas como o racismo, a cultura e a relixión, entre
outros, son tratados nos relatos deste libro dunha forma amena usando a
colonización de Marte como escusa para facerte pensar.
Un libro moi
recomendado, gústeche ou non a ciencia ficción e, definitivamente, un dos meus
favoritos a partir de agora.
Atoparalo en Ciencia ficción, Tradución, Xerais
23/02/18
Todo OK
Este libro inspírase nunha noticia xerada do apreixamento
dun somerxible destinado a introducir cocaína co pano de fondo dunha conexión
entre narcotraficantes galegos e colombianos. A protagonista é Inés Landeira,
unha muller que se viu involucrada nese delito e que ve ameazado o seu futuro
pola colaboración prestada naquel suceso
.Esta muller atesoura un papel crucial na novela pois simboliza os desexos de
fuxir de todo ese mundo, o certo é que boa parte do interese da proposta
repousa as características físicas e
psicolóxicas dos personaxes en que estes alentan : as humillacións, a explotación sexual, a prostitución, a
chantaxe, o tráfico ilegal da droga e a corrupción do poder policial que
dominan outro conxunto de personaxes: o narco Jairo Mendoza e a súa compañeira
María; o confidente Maseda…
Gustoume porque o autor
Ameixeiras, vai máis alá dunha novela negra: ofrece un retrato da propia
condición humana, das fendas que esta amosa e das presións que a vida orixina. Semella
optar por transmitir un discurso que evidencia a miseria moral e a derrota cotiá .
Atoparalo en Diego Ameixeiras, Novela negra, Xerais
22/02/18
Millo verde

Millo verde
Xosé Fernández Ferreiro
Xerais
Unha mañá os periódicos
de Vilagrande publican a noticia de que un profesor dun instituto de ensino
medio, chamado Xosé Manuel Ortiz Cancela, foi detido pola suposta violación dunha
alumna que era menor de idade. Todo o mundo queda sorprendido ante a noticia,
dada a popularidade e o prestixio do profesor. Todos se preguntaban como puido
acontecer esta traxedia. O profesor vaise converter nun señor a quen ameazan e
insultan. Mentres a rapaza pasa por outro inferno.
É unha narración
sorprendente e cun desenlace moi inesperado. Ten un enfoque realista cun gran
toque de intriga. Millo verde engaioloume na esculca da verdade sobre un
terrible suceso.
Creo que esta novela
constitúe unha denuncia da hipocrisía dunha sociedade que procura culpables
inmediatos para agachar as súas doenzas máis profundas.
Atoparalo en Sociedade, Sufrimento, Violencia de Xénero, Xerais
17/02/18
22 segundos
A Historia mostra a
evolución do protagonista, un neno trans que pasa de ser Ánxela a Álex, o que
non soamente supón un cambio de xénero, senón unha busca da liberdade
dende a infancia dunha nena que nunca quixo selo.
Coñecemos os pensamentos e
preocupacións de Álex, que dende que era pequeno séntese distinto das
rapazas que coñece, e que sufre todo tipo de discriminacións por ser muller que
son importantes na formación da súa personalidade.
O seu avó, acompañado tanto na
infancia como na adolescencia, e forma un personaxe esencial na novela, Álex
acode a el para ser quen é realmente, e aparece nas escenas máis simbólicas e
importantes.
O nome do libro ven dado pola
decisión de Álex de gravar un videoblog para contar a súa experiencia. 22
segundos foi exactamente o que se tardou en subir á rede.
É unha novela bastante corta e
sinxela, que se lee nun intre, pero que te atrapa completamente.
O tema da transexualidade tratado
nesta obra paréceme moi interesante, xa que aínda en pleno século XXI, a xente
sigue xulgando as persoas trans por intentar ser quen realmente son, chegando
incluso a asocialos coa prostitución, sen saber como é o día a día dunha persoa
afectada polos prexuízos socias.
Gracias a novelas de este tipo
que axudan a entendelos e poñernos no seu lugar, quizais, algún día, nos
deixemos de xulgar á xente por ser diferente, cando ser distinto ó resto, é
unha virtude e non un defecto.
Atoparalo en Disfora de xénero, Igualdade, Xerais
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)