ESTA É A PÁXINA EXCLUSIVA DAQUEL ALUMNADO QUE QUERE COMENTAR, OPINAR E REFLEXIONAR SOBRE AS SÚAS LECTURAS.
UN RECUNCHO FEITO POR E PARA EL.

24/11/08

Un casoiro ben mal amañado

Comentario de Hadriana Rey García


Un casoiro ben mal amañado
Bali Rai
Sotelo Blanco



Gustoume moito o libro porque amosa moi ben as diferenzas entre culturas. É moi entretido e encantáronme as aventuras que conta, as experiencias que vive o protagonista... Recomendaríallo a calquera que me preguntase, é moi emocionate.

Un casoiro ben mal amañado

Comentario de Patricia Villanueva Rodríguez

Un casoiro ben mal amañado
Bali Rai
Sotelo Blanco




Este libro pareceume moi interesante xa que fai unha mestura de culturas:
por un lado, o protagonista pertence a unha familia punxabi moi conservadora
por outro lado, cando sae á rúa é coma se se atopase noutro mundo, xa que a cultura da súa cidade é moito máis aberta (negros con brancos: cada un elixe por si mesmo).
Ademais, pareceume moi completo, xa que trata temas moi variados: amor, racismo, amizade...
En xeral, a historia gustoume, aínda que me decepcionou o final, xa que eu quería que o protagonista tomase outra decisión.
E non me gustou nada a tradución: creo que ten erros graves.

23/11/08

Un casoiro ben mal amañado

Comentario de Patricia Guimaraes de Sousa

Un casoiro ben mal amañado
Bali Rai
Sotelo Blanco



Este libro amosa a crueldade dos pais ao obrigaren a casar os seus fillos.

O libro gustoume, aínda que me daba moita pena e tristura cando o pai lle pegaba ao fillo e lle dicía que era un mal exemplo para a familia. Non entendo que con tan só 17 anos, teus pais te obriguen a casar cun descoñecido e te obriguen a ter as túas propias responsabilidades como pai de familia.
O rapaz ten que decidir entre a súa familia e a súa liberdade, eu eu estivese na súa situación non sabería que facer, porque con esa idade tería que estar cunha descoñecida a quen non quere.
Gustoume moito o final, cando fuxiu. Tomou unha decisión moi difícil, pero fixo ben. Afrontou a súa vida con valor.
Este libro amósanos dun xeito moi cruel a maneira de sobrevivir de moitas relixións e culturas.

Creo que estaba moi mal traducido.

22/11/08

Un casoiro ben mal amañado

Comentario de Eva García Bibián

Un casoiro ben mal amañado
Bali Rai
Sotelo Blanco




Pensaba que eran cousas do pasado, que iso xa non se facía, que cada un podía optar libremente con quen pasar o resto da vida; pero agora xa ata dubido disto. Non podo crer que aínda hoxe se manipule a vida das persoas dese xeito, porque segundo os meus principios as persoas son libres para decidir o modelo de vida que queren seguir. Claro que as situacións conidicionan e o respecto as relixións, porén creo que deberían evoluír aínda que só neste sentido de respectar os dereitos do home, as liberdades das persoas.
Paréreceme unha situación moi difícil a do protagonista e, a dicir verdade, non sei que faría no seu lugar.

21/11/08

Un casoiro ben mal amañado

Comentario de Cristina Barral Rey


Un casoiro ben mal amañado
Bali Rai
Sotelo Blanco



A miña opinión sobre este libro é que é moi entretido e gustoume bastante. Deume mágoa o protagonista porque debe ser moi dura a situación de que teu pai che pegue e que non cofíe que grazas aos estudos puidese chegar a ser un home con futuro.
Non me gustou o final, xa que eu preferiría que quedase coa moza, por tanto polo que loitaron polo seu amor.
Este libro ten varios erros, confunde 2 días con 2 anos, por exemplo.

20/11/08

Un casoiro ben mal amañado

Comentario de Olalla Calvo Fernández

Un casoiro ben mal amañado
Bali Rai
Sotelo Blanco



Este libro non me gustou porque non agardaba este final; o protagonista vive unha situación moi difícil, escoller entre vivir a súa propia vida ou manter as relacións coa familia.
É un libro triste, porque ter que escoller entre estas dúas cousas é difícil. Ten algúns erros ao final cando di que pasaron dous días e pasaron dous anos.
Eu non o recomendo para que o lean, porque é bastante lioso e non se espera o final que ten.

19/11/08

Un casoiro ben mal amañado

Comentario de Luis Segade Penela

Un casoiro ben mal amañado
Bali Rai
Sotelo Blanco



Desde que comecei a collerlle o fía á historia, o libro gustoume. Gustoume como o autor plasma a forma de vida, costumes da xente da India, o radicalismo da relixión punxabi.
Paréceme que hai erros de tradución, pero creo que é un libro moi recomendábel para saber doutras culturas e entreterse.

Un casoiro ben mal amañado

Comentario de Noelia Rosende López


Un casoiro ben mal amañado
Bali Rai
Sotelo Blanco




Comezo dicindo que o libro gustoume moito xa que relata unha historia de amor fermosa; aínda que tamén relata feitos brutais como as palizas que recibía Manny ou o dos casamentos amañados. A min este tema dáme moita rabia porque hoxe en día en moitos lugares e en moitas relixións séguese a realizar isto e paréceme rastreiro que dúas persoas se teñan que casar sen coñecerse de nada e sen sentimento ningún, só polos beneficios económicos que poidan ter os pais ou as persoas que concertan ese matrimonio.


Tamén me parece importante sinalar o racismo e o machismo que existen nese tipo de relixións, de como as mulleres son sometidas ó mandato total do home e como no caso deste libro creo que se deixaban someter elas mesmas (polo menos a nai de Manny).

Teño que engadir, que o final desconcertoume bastante, sospeitaba que el non casaría, pero esperábame que volvese con Lisa; aínda así non estivo nada mal.


18/11/08

Un casoiro ben mal amañado

Comentario de Mateo Cornado


Un casoiro ben mal amañado
Bali Rai
Sotelo Blanco



Paréceme unha salvaxada o que lle fan ao rapaz.

A familia que non quere estar no mundo moderno cando seu fillo, que ten outras ideas, moito máis abertas, si o quere facer.
Non me gusta o trato que lle teñen os demais, xa que a familia punxabi o único que debe importar son os cartos, xa que non se quere que estuden, porque sen estudos tamén serás algo grande segundo a súa filosofía.
Outro trato malo que notei é que un pai debería axudarlle ao máximo posíbel ao seu fillo, que neste caso non ocorre para nada.
Dende logo, o que sentín foi unha gran tristura pola falta de liberdade do rapaz, que nunha vive baixo unha ditadura.
Aparte de que o libro é entretido, tamén aprendes unha cultura da que eu nunca oíra falar.


17/11/08

Un casoiro ben mal amañado

Comentario de Begoña Quinteiro Latas


Un casoiro ben mal amañado
Bali Rai
Sotelo Blanco




Non me gustou o libro polo final.

Cóntanos o que acontece noutras culturas coas vodas, coa falta de liberdade, co dominio absoluto dos pais sobre os fillos.