ESTA É A PÁXINA EXCLUSIVA DAQUEL ALUMNADO QUE QUERE COMENTAR, OPINAR E REFLEXIONAR SOBRE AS SÚAS LECTURAS.
UN RECUNCHO FEITO POR E PARA EL.

28/05/18

Anagnórise


Comentario de Zerua Galego Insua


Anagnórise
Mª Victoria Moreno
Galaxia




Anagnórise, de María Victoria Moreno, trata dunha muller que recolle na estrada a un rapaz chamado Nicolau Arís, que fai autostop coa intencion de chegar a Madrid, cargado cun quilo de haxix. O rapaz foxe do pasado e de si mesmo, pero a viaxe coa descoñecida, a cal garda o seu nome coma un tesouro, terá repercusión na súa vida.
É un libro que me gustou moito pola evolución de Nicolau. Como pouco a pouco vai aceptando as cousas e enfrontándose ao seu pasado. 
Vese tamén como cambia a súa forma de pensar en canto ás mulleres, e en canto á rapaza que lle rompera o corazón. A relación que vai desenvolvendo coa conductora a medida que avanza a historia, está tratada dunha maneira que persoalmente encántame: pasa de desconfiar e non valorala a querela como unha amiga. 
Gustoume todo deste libro, a redacción, a historia, os personaxes... 
O único que me deixa un pouco triste, é a morte da compañeira de viaxe de Nicolau, que non puideran despedirse, e que Xulia, como se chamaba en realidade, o que Nicolau sabe por unha carta que ela lle deixa, non lle dixera quen era e por qué o coñecía tanto dunha forma menos traumática.

11/05/18

Anagnórise


Comentario de Sara Granja Sanmartín


Anagnórise
Mª Victoria Moreno
Galaxia




A historia de Anagnórise presenta a Nicolau Arís, un rapaz que decide fuxir de casa e, aínda que as súas ideas eran distintas, remata viaxando no coche dunha muller camiño de Madrid. A partir dese momento comezará unha viaxe, non só polas beirarrúas de España, senón tamén polos pensamentos, dúbidas e recordos do protagonista.
Non é fácil comezar a ler este libro. Ao principio, mentres un non se acostuma á narración e ó ritmo da historia, pode resultar un pouco lento e ás veces tamén aburrido. Aínda así, a historia non tarda en volverse máis áxil, sendo fácil de rematar canto antes.
En canto á trama, toda transcorre nunha viaxe, e, ademais do pasado de Nicolau e o misterio da muller que viaxa con el, non ocorre nada realmente importante. O libro, na súa maioría, consiste no desenvolvemento das personaxes e en como Nicolau entende outra maneira de ver o mundo.
Por último, o final. A grande anagnórise do libro aparece nas últimas páxinas, e aínda que é algo que cambia completamente a forma de ver a historia, é bastante predicible.
En conclusión, o libro gustoume, pero aínda así non o recomendaría.

09/05/18

O diario violeta de Carlota


Comentario de Sara Granja


O diario violeta de Carlota
Gemma Lienas
Galaxia
  
 
 
Este libro non conta ningunha historia. Non sucede ningunha aventura e a historia non segue un eixe cronolóxico moi marcado.
No seu lugar, O diario violeta de Carlota mostra como, aínda que actualmente pensemos que está superado, segue habendo machismo na nosa sociedade, e de que se prestamos un pouco de atención, veremos moitas inxustizas que antes parecían normais.
É o libro perfecto para abrir os ollos a todo o mundo e que, como Carlota, poñamos os lentes violetas. Un gran libro para iniciarse no feminismo e para entender a importancia e o significado do movemento.
Aínda que estou de acordo cas ideas que dá, debo dicir que non me rematou de gustar a forma na que se fala dos ideais de beleza femininos na industria da moda, non pola idea que transmite, senón polas palabras que utiliza.
De todas maneiras, penso que este é un libro moi recomendable e, na miña opinión, debería ser lido de maneira obrigatoria nos institutos.

14/04/18

A soidade do asasino


Comentario de Alba Gómez Barros


A soidade do asasino
Carlos G. Reigosa
Xerais




Unha dialéctica entre a vítima e o asasino na que os dous comezan a falar e sucede algo inevitable, deixan de ser dous descoñecidos. Pouco a pouco van descubrindo as súas verdadeiras identidades e isto fai que a acción demore ata un final incerto. Pode o asasino deixar de selo? Pode a vítima evitar o seu fatal destino?
Cómpre resaltar que este libro enganchoume na súa lectura dende un primeiro momento, xa que me mantivo nun estado de intriga dende a primeira páxina. Durante todo momento tiven unha gran curiosidade por un final que dende a miña perspectiva variaba a cada paso que transcorría a historia.
Ademais da trama principal, parecéronme moi entretidas as historias secundarias que lle daban unha explicación ao enfrontamento entre a vítima e o asasino.
O feito de que este libro tivera dous personaxes paréceme un punto positivo, xa que logra narralo mellor e dunha forma incrible.
En conclusión A soidade do asasino gustoume moito e pareceume un bo libro. A pesar de que as pezas teatrais e o misterio non é o meu, o autor logrou espertar o meu interese.
 

11/04/18

Trampa de luz



Comentario de Alba Gómez Barros


Trampa de luz        
Agustín Agra
Xerais






Trata sobre unha rapaza chamada Irene a quen lle gusta sacarlle fotos a canta planta ou animal, para logo recoñecer a súa identidade. 
A presenza na vila do tanxedor de campás provocou que ocorrese algo fóra do normal. Apareceron uns paxaros de plumaxe maxestosa, dos que non atopou referencia ningunha. Ademais ocorreran outros acontecementos inquietantes na vila. Algo inexplicable ocorre cos animais.

Cómpre resaltar que a lectura deste libro non me resultou precisamente doada, xa que me custaba relacionar os capítulos e por veces perdíame na trama. Porén cheguei ata o final o xa que tiven curiosidade ao principio polos nomes, por exemplo dos insectos aos que fotografaba Irene. Logo comecei a meterme na historia dos paxaros que apareceron co son das badaladas. Ademais como o libro é moi curtiño lino dunha soa sentada.

En conclusión Trampa de luz chamoume a atención e pareceume entretido, a pesar de que este tipo de libros non me adoitan gustar. E si, recomendaríao.

09/04/18

O pintor do sombreiro de malvas

Comentario de Alba Gómez Barros
 
O pintor do sombreiro de malvas
Marcos Calveiro
Xerais



Trata sobre un adolescente que ten que pasar unha tempada cunha tía na vila de Auvers. Durante os días de verán coñece a Vicent, un pintor do que se fará inseparable. Ademais coñecerá o amor e algúns misterios sobre o seu pasado e enfrontarase á morte, que o obriga a tomar unha decisión sobre o futuro que lle agarda.
É importante resaltar que dende un primeiro momento estiven na pel dos personaxes e gocei coa lectura. O que máis me chamou a atención foi a vida do mozo que a pesar de ter 16 anos, tense que enfrontar a moitas dificultades e tamén á morte.
Este libro tamén destaca pola relación entre o mozo e o pintor, xa que as súas confidencias tivéronme entretida ata o final.
Pareceume impactante, xa que na primeira páxina comeza cunha frase que me chamou moito a atención (“Non esquezamos que as pequenas emocións son os grandes capitáns das nosas vidas”)
En conclusión este libro gustoume moito, resultoume entretido e pareceume moi boa a forma que utiliza o autor para contar esta historia. Recoméndoo a calquera persoa xa que estou segura de que lles gustará.