Sabor a ti

Comentario de Sarai López Espiña


Sabor a ti
Suárez Abel
Xerais

É un libro que non me gustou moito, porque é difícil de ler e porque me deu traballo a súa lectura. Para min non é o tipo de lectura que me guste pero creo que si pode gusta a outra xente.

Mexillóns para cear

Comentario de Aroa Espiño

Mexillóns para cear
Birgit Vanderbeke
Rinoceronte

Penso que todas as persoas inconscentemente buscamos o xeito de ser felices, sentirnos ben, todo o mundo quere iso e actuamos limitados pola nosa sabedoría escollendo o camiño que máis nos gusta e máis felicidade pensamos que nos dará.
Unha vez feita esta reflexión paréceme incomprensible a forma de pensar do pai desta familia, que toda a súa obsesión é ter unha familia como é debido, pero ten un concepto diso moi afastado ao que che proporciona a felicidade.
Vive para unha aparencia, sempre preocupado que os de fóra non pensen que son pobres, e non consegue nada con este desvivirse porque os seus fillos leven as mellores notas, todos sempre ben arranxados e esa severidade xa que o libro maniféstase que vive amargado. Iso é de parvos.
El é un home moi intelixente pero... vive por e para as aparencias.
O libro pareceume interesante e que mantén a intriga ata a última páxina, que non se sabe o que sucederá.

Erros e Tánatos

Comentario de Carmen Campos García


Erros e Tánatos
Gonzalo Navaza
Xerais

Este libro pareceume bastante sinxelo de ler. As historias a maioría parecéronme moi interesantes, porén hai outras que quizais non comprendín moi ben. Se tivese que escoller unha non tería ningunha dúbida: escollería "O amigo Delmiro", xa que o final é moi sorprendente; con esta historia pódese chegar á conclusión de que aínda que todo pareza insinuar unha cousa se non temos a certeza non debemos facer nunca algo do que despois poidamos arrepentirnos, como lle ocorreu á rapaza da historia.
É un libro do que aconsello a súa lectura.

Que me queres, Amor?

Comentario de Aroa Espiño

Que me queres, Amor?
Manolo Rivas

Galaxia

Este libro non foi un dos que me enganchan, non me gustou demasiado; non me gusta como está escrito, nin no que se fixa, en cousas que a min non me parecen importantes, por exemplo, no primeiro conto, no óso dunha cereixa. A historia de "Só por aí" si que me gustou, chamoume a atención a actitude que ten o pai para co rapaz que pasou a noite fóra da casa; meu pai si que preferiría que pasara soa a noite antes de que amencera cuns amigos na praia fumando. O pai tan só quere que el sexa coma os máis.

Do resto das historias penso que non as debín entender moi ben porque non sei o que quere transmitir o autor, porque se son como creo é que entón son demasiado simples.

O pintor do sombreiro de malvas

Comentario de Aroa Espiño

O pintor do sombreiro de malvas

Marcos Calveiro

Xerais

Este libro encantoume, máis que ningún outro este curso; emocionoume tanto que pouco lle faltou para chorar ao final.

Acabo de lelo e deulle vida a esta tarde; aínda estou algo nerviosa.

Ao comezo pareceume un libro que me ía resultar aburrido, coma case todos, pero despois comezou a parecerme interesante a forma de ser de Vicent, moi intelixente. Gústame do que adoita falar: da vida, do paso do tempo, a melancolía...

Sabe plasmar moi ben e transmitir os sentimentos, mesmo nos demais "Con cada unha das súas palabras arrincaba un anaco da cotra que todos levabamos na alma, revelándonos unha verdade que ninguén enxergaba".

Noutra ocasión o rapa di: "Ás veces sentíame moi próximo a el, coma se posuíse unha chave para acceder á miña cabeza e expresar os meus sentimentos a través das súas palabras".

Eu tiven un amigo que me coñecía tan ben que tamén me pasaba iso con el, dicíame cousas sobre min que eran certas e nin eu mesma podía expresalas tan ben; xa non teño ese amigo e este libro fíxome botalo de menos, ese sentirse descuberto, xa que con ninguén me volveu pasar así.

Estou relendo as páxinas que deixei marcadas que máis me gustaron e non só con iso, sentinme identificada con moitos sentimentos neste libro. Tamén na historia de amor de Adeline, no momento que discuten, como el sente que se distancian e bota de menos as olladas e os sorrisos furtivos do comezo: "Aquel sen vivir, sempre á espreita tras a miña boneca de porcelana".

Si, eses comezos, ese estar aparvado que teñen os comezos, bótase de menos cando todo está demasiado estable, pénsase que todo o bonito de verdade xa quedou detrás... cousas da vida.

Despois, unha vez que xa o tes, véñenche as dúbidas, a sensación de que estás a perder algo: isto tamén se reflicte no libro, el di que non sabe se a ama e Vicent contesta: "O amor é tan poderoso que resulta moi difícil manter o temón dereito"; "ou sobes ao barco e colles o temón, ou nadas en dirección ao porto máis próximo na procura doutra embarcación".

Pero sen dúbida o que máis me gustou foi o final, triste pero moi emocionante.

UN PRACER LER ESTE LIBRO

O pintor do sombreiro de malvas

Comentario de Alejandro Villaverde

O pintor do sombreiro de malvas

Marcos Calveiro

Xerais

O que menos me gustou deste libro foi o final porque me pareceu moi triste como se sentía o rapaz cando se quedou sen o seu amigo Vicent e tivo que soportar unha situación moi mala xa que as cousas tampouco ían ben coa súa moza, e nese lugar onde non tiña amigos nin se levaba ben coa súa tía debía sentirse moi só.
Porén, o libro gustoume porque Vicent paréceme unha persoa moi interesante, tan angustiado.

O pintor do sombreiro de malvas

Comentario de Bruno Rivas Fernández

O pintor do sombreiro de malvas

Marcos Calveiro

Xerais

Foi un libro que me gustou moito, en especial a maneira de contar ese anaco da vida de Vicent Van Gogh, a través dos ollos dun rapaz. Resultoume moi curioso o feito de que este rapaz non teña nome, xa que nunca lera un libro no que o protagonista non o teña. Aínda que teño que dicir que o final non me gustou moito, supoño que foi porque non o entendín.
Creo que o libro sería máis interesante se lle puxeran, aínda que fose en pequeno, unha foto de cada cadro que pinta ao transcurso da historia.

O pintor do sombreiro de malvas

Comentario de Belén Rey

O pintor do sombreiro de malvas

Marcos Calveiro

Xerais

Pareceume un libro un tanto raro pero moi entretido; non entendín moi ben como un rapaz de 16 anos está cun señor maior día tras día paseando, atopando e buscando lugares para pintar. Non me gustou o seu final, aínda que sempre pode ser peor: non todos os libros poden ter un final feliz.

O pintor do sombreiro de malvas

Comentario de Santiago Villaverde

O pintor do sombreiro de malvas

Marcos Calveiro

Xerais

É un libro curto e con vocabulario sinxelo polo que resulta doado de ler. A historia gustoume porque fala de aventuras que lle acontecen a un adolescente durante un verán fóra da casa, entre elas o amor e as decisións a tomar na vida. Outra das cousas pola que me gustou o libro foi polo final aberto, deixando ao lector maxinar o remate que el queira.

O pintor do sombreiro de malvas

Comentario de Eduardo Villaverde

O pintor do sombreiro de malvas

Marcos Calveiro

Xerais

É un libro moi entretido que conta a estancia de Vicent en Amberes. A min gustoume moito xa que é moi fácil de ler e as aventuras que viven os dous personaxes principais na vila son divertidas. O que menos me gustou foi o final: o escritor déixao aberto e hai que maxinalo, pero hai dous tipos de finais e non sei por cal decantarme: se polo que se vai coa súa nai ou polo que se queda con Adeline.