Seda

Comentarios de Susana Cumbraos

Seda
Alessandro Baricco
Rinoceronte

Isto non é unha novela. Nin tampouco un conto. Esta é unha historia. Comeza cun home que atravesa o mundo e remata cun lago nun día de vento...

Poderíase describir este libro de moitos xeitos, e conseguiriamos unha infinidade, pero todas diferentes.
A portada do libro chamoume a atención: non ten ningunha imaxe.
É unha historia que comeza cun home que atravesa o mundo. Pero a min gústame porque non só narra como o percorre e como transcorren os anos, senón que o home segue facendo viaxes arriscadas unicamente por ver a unha muller. Poderíase chamar amor, eu prefiro non facelo.
É un libro diferente, por iso é especial. Gustoume moito e gardarei un bo recordo del.
Grazas, profe, por depositalo nas miñas mans.

O diario vermello de Carlota

Comentarios de Patricia Taboada Espiño

O diario vermello de Carlota
Gemma Lienas
Editorial Galaxia

19-10-07

Que bonito o encontro inesperado de Carlota con ese mozo! Ás veces pasa así, ten unha imaxe equivocada dunha persoa, polo que che din dela ou polo que ves ti na súa apariencia, pero logo coñécela e ves que estabas equivocado.
Paréceme xenial a idea de escribir un diario sobre a sexualidade. Así Carlota poderá resolver dúbidas e lembrar experiencias.
É incrible a forza que este libro exerce sobre min. Non dou parado de ler. É informativo e entretido.


Do 20-10-07 ata 26-10-07

Gústame moito que sexan as rapazas as que tomen a iniciativa de chamar aos mozos, iso é igualdade, antes estaba mal visto.
Pobre Carlota, que tío ese!!! A escena do cine é moi fermosa. Quero saber que vai pasar. Pero por que ese medo ao compromiso? Por que non amosar os sentimentos?
"Bicar é como comer chocolate: se o mastigas de golpe disfrútalo menos porque non lle colles o gusto. Hai que deixar que se desfaga na boca" (pax. 109)
Gústame a titora de Carlota. É unha profesora que fala de ocusas importantes, que afectan ao alumnado.


Do 1-11-07 ao 10-11-07

A actitude do pai é moi cerrada. Son eles, os pais, os que deben explicar as cousas reais da vida. Parece incrible os prexuízos que existen; porén, a moza do pai non ten problema en abordar calquera tema.
Carlota non aprende... dúas veces na mesma pedra. O mozo insiste en ter relacións sexuais sen importar que non teñan preservativos... hai que evitar ese tipo de problemas. Paréceme incrible a falta de responsabilidade que algunha xente amosa. E despois Carlota non para de preocuparse.
Eu creo que esta relación vai moi rápida, acaban de coñecerse!
Creo que Carlota está xogando cos sentimentos de Flanagan, non me gusta. El está moi namorado e ela dálle moitas esperanzas... falsas. Pois eu opino que debería estar con el!


Do 14-11-07 ao 16-11-07

Non me gusta nada que se porte tan mal con Flanagan, e aínda se estraña da reacción sobre a amizade!
Non me esperaba este final, non sei que dicir, creo que ata estou decepcionada. Pensei que ía rematar ben... pero non.

Pareceume un libro moi entretido e á vez moi informativo. Non é o típico libro de historia de amor que ao final acaban todos felices. Creo que é un bo libro informativo para os adolescentes, e ademais cunha boa historia

A Pensión Eva

Aroa Iglesias Recimil

A verdade é que ao principio non me gustaba moito, pero logo, ao final xa me empezou a gustar.

Gustoume sobre todo pola amizade e as distintas etapas da vida que se narran de Nenè. As novas amizades que fan na Pensión coas rapazas que traballan nela. As distintas historias de cada unha das rapazas que se namoran e teñen os seus familiares no cárcere. E entre estas historias atopamos a guerra, na que os personaxes combaten e ven o que ocorre moi preto deles.

Recomendo este libro porque é moi interesante e realista.

A pensión Eva

Noelia García Gómez

Este libro gustoume porque no medio da guerra tamén se podían vivir cousas boas, como as que viviu Nenè coa súa prima Ángela e coas "amigas" da pensión Eva.

Pese ao terror vivido nesa época, eles intentaban sacar o lado bo e gozar da súa adolescencia. Nenè tamén viviu novas experiencias na vida e, coa axuda dos seus amigos Ciccio e Jaccolino, investigaron o que había na Pensión Eva.

O final é un pouco triste porque cando regresan á súa vila ven que a guerra destruíu todo e que xa non existe a Pensión Eva.

Recomendo este libro a todas as persoas ás que lle guste o misterio e aprender cousas novas.

Será unha lectura interesante e resultará fácil de ler.

A pensión Eva

María Viéitez López opina do libro que:

É un libro bastante imteresante por como explica o modo de vida na segunda guerra Mundial. O interese dun rapaz polo amor e pola amizade e as catástrofes e desgrazas que pasaban nesa época, intentando levar esta desgraza o mellor posible.

Ao comezo do libro ten partes moi interesantes e con intriga, xa que non te imaxinas o que vai ocorrer ao final nin como pode continuar.

O libro é recomendable para todos aqueles lectores que lle gusten os libros de intriga, xa que non te imaxinas o que pode ocorrer.
Non me gusta moito o modo no que o libro remata, pero aínda así recoméndoo.

A pensión Eva

Manuel Maceira Cabaleiro.

A min o libro en xeral gustoume, pero na metade empeza a introducir outras historias e nesa parte foi a parte que menos me gustou, e tampouco esperaba o final que tivo. Pero na parte que me gustou foi porque se falan de cousas as cales se falan na nosa idade. Os temas sexuais, as guerras, mortes..., tamén me gusta porque o que sucedeu puido pasar na realidade, cando foi a Segunda Guerra Mundial e ademais sucédenlle as cousas a adolescentes da nosa idade. Recomendaría este libro para ler porque é moi interesante. E se o escribise eu, cambiaría o final porque non me gustou nada de nada.

A pensión Eva

Alejandro Fernández Mosquera:

Este foi un libro que me pareceu interesante, principalmente porque aborda os temas da prostitución e da vida das prostitutas.

Tamén me resultou moi instrutivo porque me axudou a comprender como se viviu a Segunda Guerra Mundial e o mal que o pasaron os que a sufriron.

En xeral este é un libro que me gustou moito e recoméndollo a todo o mundo!!

A Pensión Eva

Esther Giadás Carames

Este libro gustoume porque fala da guerra e do amor que un neno sentía pola súa curmá, ademais da curiosidade polas mulleres e a súa enfermiza teima coas súas partes baixas. Cara ao final xa non me gustou tanto, porque a pensión quedou derruída e Nené quedou con Ciccio borrachos fumando un pitillo. Todo quedou destruído por culpa da guerra e morreu xente que non debía morrer. De Angela Nené só soubo que casara e que non lle ía ben no matrimonio.

A Pension Eva

Adriana González Souto

A min o libro gustoume moito en xeral, pero mais ben dende o principio ata a metade mais ou menos. A partir da metade, por un lado é un pouco rollo xa que comeza a falar da guerra e dos desastres que esta produciu,e como a xente se escondía, e a moita de xente que morría, pero por outro lado tamén é interesante saber algo de como era todo naquela época. E axuda moito a recapacitar. Ao final podía ser algo mellor, xa que non remata moi ben.

Recomendo o libro, xa que é moi entretido, moi fácil de ler, sobre todo para xente da nosa idade, porque vén contando a historia de rapazes dende os 12 anos ata os 18.

A Pensión Eva

José Somoza opina que:

A min o libro gustoume aínda que fora un pouco porco, o tema principal era o da pensión Eva porque a historia de Nené íase cortando cunhas historias mais pequenas, o libro é bo de ler, non hai palabras así raras nin díficiles de entender excepto algunhas en alemán pero polo resto o libro é moi bonito aínda que o final a pensión desaparecera, polo menos os amigos (Nenè e mais Ciccio) reencontráranse de novo e puideran falar do que lles acontecera a cada un. É as historias esas pequenas ían do que lle pasaran a algunhas putas da pensión ou a clientes habituais dela, a que máis me gustou foi a do vello que estivo a punto de morrer e despois chimpou coa outra trinta minutos.