Makinaria

Comentario de Martín Arosa Sineiro

Makinaria
Carlos Negro
Xerais

Vin a portada e pensei que sería un libro de amor pero ao rematalo comprendín que estaba enganado.

É o único libro de poesía que non me transmitiu ningún sentimento. Todas as estrofas trataban do acol, droga, velocidade... Son termos actuais pero a xente non pensa nas consecuencias e despois...

Eu calificaría o libro como unha rutina de velocidade e alcol.
Non me gustou.