As estelas dos ronseis

O mundo secreto de Basilius Hoffmann

2012-01-20T10:03:00.000+01:00

Comentario de Ernesto Fragual Corbal

O mundo secreto de Basilius Hoffman
Fernando M. Cimadevila
Urco

Cando vin o libro, impresioneime e pensei que non ía ser quen de lelo: cantas páxinas!!!
O libro gustoume moito porque nos leva a todos os lugares do mundo, dende o deserto de Exipto á Cidade dos Tellados...
O libro é fabuloso e gustoume moito.

O mundo secreto de Basilius Hoffmann

2012-01-19T09:52:00.000+01:00

Comentario de Andrea Raíndo Míguez

O mundo secreto de Basilius Hoffman
Fernando M. Cimadevila
Urco

Cando tiven por primeira vez este libro nas miñas mans, pensei que non ía ser capaz de lelo, pero unha vez empecei estaba desexando acabar un capítulo para empezar o seguinte.
É un libro que nos fai viaxar a lugares do mundo, algúns reais como o deserto de Exipto e outros imaxinarios como a Cidade dos Tellados. Os personaxes principais son Peter e o seu tío Basilius, un rico e importante científico pero con sona de estar algo tolo. Van vivindo un montón de aventuras rodeados de misteriosas irmandades, animais imaxinarios e deuses do antigo Exipto.
Con todo isto, vaise desenvolvendo unha trama na que hai amizade, ambición, arrepentimento e os desexos de loitar por un mundo mellor.

O príncipe das sombras

2012-01-18T17:40:00.000+01:00

Comentario de Lino Peleteiro Antelo

O príncipe das sombras
Milan Vukotic
Ilustrado por Pablo Otero
Kalandraka

Este libro é moi bonito, sobre unha aventura fantástica onde os protagonistas son unha sombra e un rapaz. A min recordoume ao Principiño, e mesmo me gustou máis.

O que máis me gustou foi que cando facían acertixos estes eran a modo de canción, ao igual que para abrir pportas en pedras a outros mundos e moitas cousas máis.
E a conclusión que nos achega é que antes de facer nada hai sabela, razoala e cavilala para non confundirse.

Ana, escritora

2012-01-16T17:34:00.000+01:00

Xa falei unha vez que teño unha nena en 2º de ESO que goza da poesía e da escrita. Dela é isto:

No fondo, hai cousas que nunca chegarás a dicir por medo. En realidade, todos somos un pouco covardes á hora de dicir algo que nos importa demasiado. Que as cousas que importan de verdade son as que se din cunha mirada, un xesto, un sorriso... Ata hai veces que sen ter o que queres tes medo a perdelo. Pero non paga a pena forzar as cousas, todo ocorre cando menos o esperas, como por arte de maxia, para ben ou para mal, dáste conta de que nada depende de ti, que tamén depende dos outros, iso fai que a vida sexa tan curiosa! Que as cousas non teñen importancia por si soas, serán importantes na medida que ti lle deas importancia.

O mundo secreto de Basilius Hoffman

2012-01-15T08:55:00.000+01:00

Comentario de Martín Arosa Sineiro

O mundo secreto de Basilius Hoffman
Fernando M. Cimadevila
Urco

Deste libro gustoume especialmente a parte da chegada á Cidade dos Tellados. A parte do príncipe Iskiel gustoume orque é unha forma de que o libro non resulte pesado. Pero eu engadiríalle unha parte que falase de Gabriel e outra parte da vida de Rioka.

É un libro super fantástico, o capítulo que menos me gustou foi o de "Óstraca".
En xeral, hai que dicir que o libro é un bo pasatempo para se entreter e gozar grazas ao misterio que transmite. E todo isto, en formato libro!
Iso si, as ilustracións non me gustaron.

O mundo secreto de Basilius Hoffman

2012-01-13T22:17:00.000+01:00

Comentario de Gabriel Sieiro Varela

O mundo secreto de Basilius Hoffman
Fernando M. Cimadevila
Urco

É, para min, o mellor libro en galego que teño lido na miña vida. Encantoume. Os personaxes son moi divertidos e valentes. Gústame porque é diferente, a pesar de ser tan longo. E sorprendeume.
Gustaríame saber en que se inspiraron autor e ilustrador para facer o libro, a historia, os personaxes. De onde sacan tanta imaxinación. Gústame, por exemplo, a neve no deserto ou o estraño felino que rouba os soños.
Agardo ansioso a que veña o autor e nos explique todo sobre o libro.

O mundo secreto de Basilius Hoffman

2012-01-09T22:02:00.001+01:00

Comentario de Cristina Núñez Sanmartín

O mundo secreto de Basilius Hoffman
Fernando M. Cimadevila
Urco

Como engana este libro! Cando comezas a lelo parece que vas tardar moito en rematalo pero é moi interesante e intrigante, por iso acábalo moi rápido. A min levoume só tres días!!!
O que máis me gustou foi que ten un final moi inesperado. Tamén me gustou o narrador que contaba a historia de Riulca e o conto que escribía Peter do príncipe Israel. E o da voda de Peter.
O que menos me gustou é que ás veces aburríame cando se contaba o de Basilius e Duncan cando ían para o Templo de Sejmet.
A pesar disto, o libro é en xeral un libro interesante.

Memorias dun neno labrego

2011-12-15T08:41:00.002+01:00

Comentario de Andrea Raíndo Míguez

Memorias dun neno labrego
Xosé Neira Vilas
Galaxia

Este libro conta a vida de Balbino, un neno que vive nunha aldea galega nos anos 40 do século pasado, unha época de fame e emigración.

A través das súas vivenzas imos coñecendo os personaxes do seu pequeno mundo: os seus pais, o seu can... Tamén nos amosa os problemas da vida no rural, onde as terras son propiedade do "señor" ao que lle hai que pagar unha renda por traballar e todo o mundo está conforme coa situación agás o Xudío, que é o único que se atreve a falar en contra da igrexa e do señor.
É un libro adicado á amizade e ao amor; Balbino busca a verdadeira amizade seguindo os consellos do seu padriño e atopa o amor na súa mestra, aínda que despois acabe desenganado.
A única solución que ve a toda esta situación é irse a América a onde foi tamén o seu irmán Miguel e onde el soña pode ir algún día.
Penso que o libro reflicte unha situación moi común para todos os habitantes das aldeas, pois todos oímos os relatos dos nosos avós e das súas vivenzas na emigración e temos unha morea de parentes en Arxentina ou Venezuela que son fillos ou netos desa xente que se foi a facer as américas e non volveu.

Memorias dun neno labrego

2011-12-14T08:47:00.000+01:00

Comentario de Lucía González Bouzas

Memorias dun neno labrego
Xosé Neira Vilas
Galaxia

O libro gustoume porqeu o que conta foi o que lle pasou á maioría dos nenos galegos no pasado.
Recordoume moito as historias que me conta sempre a miña avoa, porque a ela pasoulle o mesmo ca ao neno, non tiveron infancia.
O que máis me gustou foi que o rapaz intentase cambiar a súa vida escribindo no caderno e rebelándose contra os ricos que mandaban neles.
E o que menos me gustou foi que o tratasen coma un adulto facéndolle levar o loito para que quedase na casa os días de festa e a morte do seu can debido ás galiñas envelenadas.
Tamén creo que o neno pensa moito no mundo e reflicte nos episodios a súa vida como labrego.

Memorias dun neno labrego

2011-12-13T08:51:00.002+01:00

Comentario de Tania López Varela

Memorias dun neno labrego
Xosé Neira Vilas
Galaxia

Este libro gustoume moito e enténdese moi ben, xa que hai familias que pasan polo mesmo. Reflicte as emigracións dos galegos a América por falta de moitos recursos aquí.
O rapaz chamado Balbino ten que axudar moito na casa, é labrego, pero moi pícaro e aventureiro. Conta moito co apoio da familia, que queren que teña un bo futuro.
Isto reflicte o que sempre me di miña nai. Ela tamén, cando viña á escola, tiña que axudar moito na casa e os deberes facíaos moi tarde, pola noite.
Este libro, para o meu gusto, foi extraordinario.

Memorias dun neno labrego

2011-12-11T08:34:00.000+01:00

Comentario de Cristina Núñez Sanmartín

Memorias dun neno labrego
Xosé Neira Vilas
Galaxia

Este libro é moi bonito. Transmite perfectamente a curiosidade dos rapaces polo mundo que os rodea e a o xeito en que os ricos mangoneaban aos pobres.
Non lle quitaría nada, porque me gustou moito, sobre todo cando narra o da profesora Eladia porque me produce unha grande ledicia e a tensión que provoca.
Gustaríame saber se ao fin Flora se fai moza del e se o pai e el volven ter unha relación coma a de antes.
Gústanme os libros que me fan vivilos coma se eu o estivese protagonizando na realidade.

Memorias dun neno labrego

2011-12-10T08:31:00.000+01:00

Comentario de Noelia López

Memorias dun neno labrego
Xosé Neira Vilas
Galaxia

Este libro pareceume moi interesante e deume moita mágoa. É un libro que todos poderían ler, fácil de entender, e saber como eran os tempos de antes e que o neno teña a festa e non poder saír por loito en tres anos.
Este libro aprendeume a valorar o que temos agora e que a maioría das veces non sabemos valorar.

Memorias dun neno labrego

2011-12-09T08:29:00.000+01:00

Comentario de Cristina García Cortizo

Memorias dun neno labrego
Xosé Neira Vilas
Galaxia

Gustoume moito porque é unha historia que narra como era a vida das persoas no século pasado e como Balbino contaba o que lle sucedía, a morte do seu padriño, o seu novo amigo Lelo que lle salvou a vida, cando se namora de Eladia, a morte do seu can, a marcha do seu irmán rumbo a América... pero Balbino o que quería era facerse maior para irse a América e ser un profesor ou piloto.

Memorias dun neno labrego

2011-12-08T08:24:00.000+01:00

Comentario de Martín Darriba

Memorias dun neno labrego
Xosé Neira Vilas
Galaxia

Este é un libro no que narra a inocencia dun rapaz nos problemas da casa como estar de loito, non poder ir ás festas... Está situado na época da emigración a América, xa o irmán e o amigo marcharon en busca de cartos.
O libro gustoume, pero faise un pouco aburrido.
O capítulo que máis me gustou foi o do día de San Xoán e quitaría o do Sancristán.
A situación era moi mala para os rapaces posto que tiñan que traballar e ir á escola. Chamoume a atención que dixese que ir a Santiago era moi difícil.
Gustoume a comparación da vida co río. Porque hai xente que non a vive.

O diario violeta de Carlota

2011-12-04T17:41:00.003+01:00

Comentario de Estefanía López Antelo

O diario violeta de Carlota
Gemma Lienas
Galaxia

Este libro encantoume, é un deses libros que todo o mundo debería coñecer e ler, xa que o machismo está máis presente nesta sociedade do que cremos. Esta lectura axúdanos a ver con lentes violetas, é dicir, axúdanos a identificar o machismo e aprender a frealo. Algo que por desgraza é moi necesario.

Xoeliki. As aventuras dun ciberpirata

2011-11-20T17:47:00.000+01:00

Comentario de Cristina Núñez Sanmartín

Xoeliki. As aventuras dun ciberpirata
Abraham Carreiro
Sotelo Blanco

Este libro gustoume moito porque ese perigo que mostra cando a xente navega por internet é moi real. Este perigo é maior cando te rexistras nunha rede social e sobes fotos e datos reais, porque hai moita xente que quere facer dano a estas persoas, como os pederastas, que se fan pasar por amigos ou coñecidos e despois abusan. Outra preocupación deste tipo son os piratas informáticos que fan perfís falson de famosos ou os acosan. Por iso, o estado podería inventar un corpo policial para protexer a privacidade das persoas en internet.
Xoeliki é interesante, por tanto, ademais de divertido. Gústame moito a relación que ten o protagonista con Estrela, esa relación de amor-amizade.
Eu seguiría contando máis, porque cando o les quedas con ganas de máis. Queres saber se Xoeliki e Estrela se verán fronte a fronte, se Xoeliki chegará a ser un bo pirata...

Xoeliki. As aventuras dun ciberpirata

2011-11-14T18:07:00.000+01:00

Comentario de Lucía González Bouzas

Xoeliki. As aventuras dun ciberpirata
Abraham Carreiro
Sotelo Blanco

O libro de Xoeliki gustoume moito porque é interesante e divertido, xa que nos fala de moitas cousas tecnolóxicas que estamos acostumados a usar.
Non me recorda a ningún outro libro pero si que se me fai familiar a forma de ser do neno, é dicir, é moi afeccionado aos videoxogos e pasa moito tempo só, pero tamén me parece estraño que saiba tan pouco de ordenadores e o móbil o controle tan ben.
O que máis me gustou do libro foi que Xoel coñecese a Ari, xa que parecía que lle gustaba, aínda que tamén estaba Estrela!
E o que menos me gustou foi que o neno non tivese pai e o botase tanto de menos.

Xoeliki. As aventuras dun ciberpirata

2011-11-13T18:03:00.000+01:00

Comentario de Tania López Varela

Xoeliki. As aventuras dun ciberpirata
Abraham Carreiro
Sotelo Blanco

Xoeliki é un libro que me gustou moito. Reflicte a moitos nenos de agora que están moi enganchados aos ordenadores, e ás veces non saben no que se meten nin o que fan.
É un neno que supera a morte de seu pai, e fai todo o posible para que a súa nai non estea triste, como debería ser sempre.
Xoeliki coñeceu a Estrela virtualmente: moitos rapaces falan con xente que non coñecen e estes tómanlles o pelo e despois pasan cousas, que nin os pais podían saber.

Xoeliki. As aventuras dun ciberpirata

2011-11-11T18:00:00.000+01:00

Comentario de Martín Arosa Sineiro

Xoeliki. As aventuras dun ciberpirata
Abraham Carreiro
Sotelo Blanco

A historia de Xoeliki pareceume moi emocionante porque ao final Xoeliki estaba orgulloso do seu pai falecido. O libro está incompleto. Eu engadiríalle outra historia cos ordenadores e os piratas. A nai do rapaz podería aparecer un pouco máis.
A historia da rapaza do chat está moi incompleta, Xoel e ela terían que acabar coñecéndose de verdade.
É un libro moi fácil de ler.
En xeral, gustoume

Xoeliki. As aventuras dun ciberpirata

2011-11-06T18:16:00.001+01:00

Comentario de Gabriel Sieiro Varela

Xoeliki. As aventuras dun ciberpirata
Abraham Carreiro
Sotelo Blanco

Este libro encantoume, é un dos mellores libros que lin.
Gustoume moito este tipo de aventuras, pero o final non me parece axeitado por topar o contrasinal por sorte.
O libro faime sentir aventureiro e feliz.
O malo do libro é que é imposible crerse que todo sucede nun só día.

Xoeliki. As aventuras dun ciberpirata

2011-11-05T17:54:00.002+01:00

Comentario de Jéssica Cortizo Sanmartín

Xoeliki. As aventuras dun ciberpirata
Abraham Carreiro
Sotelo Blanco

Este libro gustoume moito, pareceume moi real todo, menos o de que o pai estaba no ciberespazo vivo, manexando internet. O que me parecer moi estraño fooi que Xoeliki e Estrela non chegaron a verse en persoa, só pola webcam.
Gustaríame que Zero -a rapaza que vai segunda no xogo- fixera as paces con Xoeliki, xa que foi el o que arranxou o virus.
Sorprendeume moito cando Maverick lle regalou o Magiphone e o contratou para ser ciberpirata: non pensei que este libro fose por aí. Pensaba que a nai se ía enteirar de todo e que Xoeliki lle ía contar a súa nai o marabilloso día que tivera, con teléfono móbil incluído.
Encantoume

Exogamia 0.3

2011-11-04T17:39:00.001+01:00

Comentario de Estefanía López Antelo

Exogamia 0.3
Ramón Caride
Xerais

Este libro pareceume moi interesante porque nel o autor reflicte en seis breves historias o punto ata o que podemos chegar nesta sociedade: racismo, egoísmo, enganos, onde o único e máis importante é o diñeiro, o que máis capital ten é o que manda sobre todo e sobre todos. Quizais semelle algo esaxerado, pero está presente no noso día a día.

O libro, por tanto, trata de abrirnos os ollos á realidade social que temos arredor e coa que convivimos cada día, moitas veces cos ollos pechados.

Anagnórise

2011-08-03T22:26:00.005+02:00

Comentario de Bruno Rivas Fernandez

Anagnórise
Mª Victoria Moreno
Galaxia

Conta a historia dun rapaz que marcha da casa sen avisar a ninguén, para levar a Madrid un quilo de droga. Para ir fai autostop e o final recólleo unha muller. Durante a viaxe debaten diversos temas, incluso a veces se anoxan, xa que a muller “pica” ao rapaz. Paran varias veces; nunha feira a comer, nun mosteiro no cal lles contan unha historia de amor… ata que chegan a Madrid. Ela antes de deixar ao rapaz regálalle unha pluma e dálle a idea de que escriba unha novela sobre todos os seus problemas como: os problemas de alcolismo de súa nai desde que morreu súa irmá na praia, que o busca a Garda Civil… e dille que a novela podería chamarse Anagnórise. O rapaz acaba chegando ao hotel da muller onde lle din que morreu e no que lle deixou unha carta. A muller era Xulia Andrade, unha escritora. Foi ao enterro e no cemiterio aparece Natalia, que era a filla de Xulia.
Este libro gustoume bastante. Conta unha historia interesante sobre os problemas dun rapaz normal e a súa vez, está cargada de emocións.

Toda unha sorpresa

2011-07-03T14:08:00.008+02:00

Moitas veces pensamos que este blogue é pouco lido e o meu alumnado cre que de nada serve botar aquí os seus sentimentos respecto das lecturas que van realizando. Por iso, este agasallo ten un dobre valor: saber que nos len e que hai alguén mesmo a quen lle importa. Que nolo ofreza, ademais, un blogue tan importante como é Revolta da freixa énchenos aínda máis de satisfacción: moitísimas grazas, sinceramente.

Aínda que os requisitos para cumprir advirten que lle debemos pasar este premio a 12 blogues, imos "pasarnos" as regras para dárllelo a todos os blogues lectores que hai no noso país, a todos aqueles que promocionan a lectura e a todos aqueles que reflicten o traballo feito nos numerosos clubs de lectura dos centros de ensino. Para todos eles, por un labor esencial cultural.

O diario violeta de Carlota

2011-06-20T12:30:00.003+02:00

Comentario de Carmen Campos García

O diario violeta de Carlota
Gemma Lienas
Galaxia

Gustoume moito este libro xa fala dun tema ben interesante como é o machismo, porque aínda que pensemos que este tema é pasado, está moi presente na sociedade na que vivimos e sobre todo nos países subdesenvolvidos. Tamén é bonito porque é unha persoa doutra época a que lle ensina a súa neta como é o machismo.

Recomendaríalle a todas as persoas que o lesen.

O Capitán Lobo Negro

2011-06-19T12:26:00.000+02:00

Comentario de Zeus Álvarez Gómez

O Capitán Lobo Negro
Xoán Manuel Valcárcel
Galaxia

Neste libro houbo relatos que me gustaron e outros que non tanto, simplemente non me dixeron nada.

Un dos que me gustou bastante foi "Historia de amor" porque é diferente, unha historia de amor moi orixinal, entre outras cousas porque gran parte del é mediante carta, a diferenza de idade, etc.

Porén, o conto de "Valados de pedra" non me gustou tanto xa que aínda que sei que cousas coma esa son certas, o de que todos nunha vila estean en contra dunha persoa sen razóns aparentes, pero é unha historia triste que non volvería ler.

Que me queres, Amor?

2011-06-18T12:24:00.001+02:00

Comentario de Sarai López Espiña

Que me queres, Amor?
Manuel Rivas
Galaxia

É un libro que tiña moitas ganas de ler porque ten moita sona e xa me falaran del en varias ocasións, ademais sempre quixen ler a Manuel Rivas. O libro é moitísimo mellor do que me contaran. Encantoume. Todas as historias que nel aparecen son fascinantes. Estou segura que non defraudará a ninguén.

Do outro lado do espello

2011-06-17T12:22:00.001+02:00

Comentario de Sarai López Espiña

Do outro lado do espello
Jordi Sierra i Fabra
Xerais

É unha novela que destaca pola súa realidade á hora de describir unha identidade sexual que aparece na adolescencia. Gústame moito a maneira en que describe as distintas situacións que presentan. Tamén me gustou a amizade entre Marisa e Amelia. A naturalidade con que o autor enfoca a realidade da súa identidade sexual abre ante o abraio da protagonista.

Encantoume, coido que é un libro que tod@s deberiamos ler.

As aventuras de Tom Sawyer

2011-06-16T11:00:00.000+02:00

Comentario de Alejandro Villaverde Dapena

As aventuras de Tom Sawyer
Mark Twain
Xerais

Este libro gustoume bastante xa que me adoitan gustar bastante os libros de aventuras. Non me gustou que o libro tivera un final tan feliz xa que prefiro os finais un pouco máis tráxicos, pero sen que morran todos. Gústame que o libro dea bastantes voltas xa que me gustan os libros nos que a historia non vai sempre nunha dirección. O que máis me gustou é que o libro estea dividido en relato, posto que iso encántame.

Erros e Tánatos

2011-06-15T13:01:00.006+02:00

Comentario de Eduardo Villaverde Iglesias

Erros e Tánatos

Gonzalo Navaza
Xerais

Este libro en xeral gustoume. Está dividido en varios contos independentes. O que máis me gustou foi o de Castelos na Area; despois de traballar tanto e esforzarse dese xeito non lle deron o primeiro premio, pero o que fixo estivo ben.

O que máis graza me fixo no libro foi que coincidise un nome que nel aparece cun nome dun club de alterne que había en Cerdedo: o "Pen Club".
Tamén me gustou moito o relato de Balangandous: estívolle moi ben o que lle pasou, por tentar namorar e quedar co seu mozo con meigas e enganos.

O Principiño

2011-06-15T10:25:00.004+02:00

Comentario de Belén Rey Doval

O Principiño
Antoine de Saint-Exupery
Galaxia

Sen dúbida este libro que empeza como un conto infantil de fantasía está cheo de ensinanzas morais sobre a vida adulta, como pouco a pouco as persoas imos perdendo a nosa imaxinación e a nosa inocencia para nos converter en adultos cheos de obrigas, responsabilidades, prexuízos e moitos outros sentimentos de maldade que no fondo nos impiden ser felices e gozar da vida e do mundo que nos rodea.

O novo diario dun xove maniático

2011-06-14T12:26:00.003+02:00

Comentario de Belén Rey Doval

O novo diario dun xove maniático

Aidan MacFarlane. Ann McPherson

Xerais

Como observamos no libro, Pete é un adolescente maniático da saúde, que fai unha ampla investigación de diferentes aspectos: acne, alcol, sexo... A obra está dirixida aos adolescentes e transmite moita madurez por parte de Pete, quen se interesa por tan diversos aspectos; pode mostrar como os adolescenes non lle preguntan aos pais sobre temas como o sexo, principalmente, por vergoña.

Chamábase Luís

2011-06-13T14:02:00.003+02:00

Comentario de Santiago Villaverde Fernández

Chamábase Luís
Marina Mayoral
Xerais

Foi un libro que me gustou porque conta a historia dunha familia que lle tocou vivir nunha contorna difícil por culpa do seu fillo Luís, que é un drogadito. A nai da familia é a que asume todas as responsabilidades, porque o seu home morreu e o outro fillo, que ten unha boa vida cunha muller e cun fillo, non quere ter nada que ver co seu irmán. A nai sabe qeu o seu fillo vai morrer pero non o quere ver sufrir, por iso cando o fillo lle pide cartos para droga, ela dállos.
O libro tamén me gustou porque conta a historia dunha familia real, e todos os sufrimentos que ten que pasar. O que menos me gustou do libro é que é moi repetitivo, porque todos os personaxes contan a mesma historia.

A esmorga

2011-06-12T10:55:00.000+02:00

Comentario de Alejandro Villaverde Dapena

A esmorga
Eduardo Blanco Amor
Galaxia

Como xa me advertiras, foime un libro moi difícil de ler, pero moi difícil, pero aínda así foi un libro que me gustou moito xa que encantaron os personaxes. O final gustoume, xa que deixa con algo de intriga e eses son os finais que máis me gustan. Con respecto os personaxes parécenme a "repanocha".

Os vellos non deben de namorarse

2011-06-11T13:52:00.000+02:00

Comentario de Eduardo Villaverde Iglesias

Os vellos non deben de namorarse
Castelao
Galaxia

Este libro gustoume pero tiven que volver a ler o primeiro lance porque non entendín moi ben o papel da morte.
En xeral, gustoume, pero non me parecen ben as mentiras que as mozas lles contan aos pobres vellos para engaiolalos e quedar coas súas pertenzas. Os vellos acaban morrendo pola dor que lles causa o amor non correspondido.
Pero o peor de todo é que cando xa están mortos e chega o señor Fuco danse de conta das mentiras que creron, causándolles unha gran tritura.

Memorias dun neno labrego

2011-06-10T13:57:00.000+02:00

Comentario de Santiago Villaverde Fernández

Memorias dun neno labrego
Neira Vilas
Ediciós do Castro

Foi un libro que me gustou porque conta a historia de Balbino, un rapaz de aldea, "un ninguén" como el dicía, que era pobre como o resto da xente daquela época. El estaba rodeado de desgrazas e de tristuras polo que non tivo unha infancia demasiado feliz.
Esta historia lémbranos as historias que nos contan os nosos avós da súa traballada e difícil infancia. Tamén nos contan que naquela época os rapaces non se tiñan en conta, pero aínda así non tiñan case infancia porque pronto tiñan que traballar e defenderse. Neste libro tamén aparece outro tema moi importante da sociedade galega que era a emigración, que algúns a consideraban como solució e outros crían que non o era.

Xogo sucio

2011-06-09T13:46:00.003+02:00

Comentario de Eduardo Villaverde Iglesias

Xogo sucio
Manuel de Pedrolo
Galaxia

Esta obra ao primeiro non a entendín moi ben, penso que foi porque no libro hai unha chea de castelanismos e palabras mal escritas, ademais de explicar cousas mal ou explicalas pouco e sen aclaralo ben.
Pero canto máis ía lendo máis me foi gustando e fun capaz de entendelo. Non me gustou o que lle fixeron ao pobre protagonista. No enredo no que o meteron e o que lle fixeron tras enganalo e facerlle crer que ao matar ao pobre vello ía quedar coa moza.
O peor de todo foi ver como o pobre quedaba abraiado ao descubrir o engano.

A cabeza de Medusa

2011-06-08T12:29:00.004+02:00

Comentario de Estefanía Rey Campos

A cabeza de Medusa
Marilar Aleixandre
Xerais

Neste libro o que máis me sorprendeu foi o desenvolvemento da historia. A protagonista, Sofía, foi moi desgrazada e os sucesos que lle aconteceron son dignos de respecto cara á vítima que os padece. Síntome reflectida coa forma de pensar da muller amiga de Sofía, Lupe, que cara ao comezo da obra dixo "Que cantidade de hormonas crías! Algunha destas en canto lle dean solta vaise tirar á xulgar dos mozos" e creo que ten moita razón porque hai persoas que aínda sabendo o novos que son fan tales cousas como as que dixo Lupe.
As violacións que sofren as dúas rapazas son terribles e elas sofren as consecuencias de tal acto. O feito de ter denunciado implica e demostra a valentía das rapazas, sobre todo de Lupe que, aínda cos pais en contra, denuncia aos agresores e dá un dato relevante para a súa identificaicón, a matrícula do coche, aínda que foi Sofía quen se lembrou do dato diante da policía.
O relato é triste porque sentes o sufrimento das dúas rapazas pero á vez é entretido porque estás pendente do que pasará na investigación e o que pasará entre os rapaces ao cruzarse coas afectadas.
Gustoume, en definitiva, o relato, pporque presenta un problema da sociedade na que calquera pode estar afectado, aprendeume a reflexionar sobre o valor que ten denunciar por calquera infracción que máis tarde pode axudar a outros a intentar denunciar tamén e aprendín, ademais, que non se debe ir no coche cuns descoñecidos a altas horas da mañá, polo que poida pasar.
Foi un libro que me gustou moito e co que me entretín moito.

Os vellos non deben de namorarse

2011-06-07T14:14:00.000+02:00

Comentario de Santiago Villaverde Fernández

Os vellos non deben de namorarse
Castelao
Galaxia

Este libro gustoume porque nos conta a historia de tres vellos que se namoran de mozas moito máis novas ca eles. O libro está dividido en tres lances nos que se conta a historia dun vello boticario, de don Ramón (un vello verde e borracho), e de Fuco (un vello rico). Estes tres vellos acaban morrendo e reuníndose no ceo e falando da vida que levan agora as súas mulleres, e déronse conta de que morreran por namorar de xente nova.
O libro conclúe que cando un é vello non se debe namorar da mocidade, porque a diferenza de idade implica outra moitas diferenzas.

O último traballo do señor Luna

2011-06-06T13:46:00.003+02:00

Comentario de Bruno Rivas Fernández

O último traballo do señor Luna
César Mallorquí
Rodeira

Encantoume este libro, especialmente pola maneira en que o escritor crea o misterio e cada páxina invitar a ler a seguinte. Tamén me gustou moito a historia que conta e como se cruzan as vidas de tres persoas tan diferentes, como son Flor, Paulo e o señor Luna. Igualmente me gustou o referente de Paulo e a súa vida, tamén os seus intentos por lle gustar a Patricia. Impresionáronme os esforzos de dona Flor por axudar a Paulo a superar os seus problemas, tanto na súa casa coma no seu instituto, e tamén como foi capaz de converter un asasino a soldo nunha mellor persoa, que axuda aos demais.

O principiño

2011-06-05T13:51:00.000+02:00

Comentario de Carmen Campos García

O principiño
Saint-Exupery
Galaxia

Foi un libro que me gustou moito e aconséllolle a todo o mundo que o lea. O que máis me gustou foi como ao principio ensinaba os seus reloxos e o que a xente maior pensaba deles. Encantoume o que ía contando de cada planeta

Látego de algas

2011-05-31T22:27:00.003+02:00

Comentario de Aroa Espiño

Antón Reixa
Látego de algas
Espiral Maior.

Un libro que coa súa poesía fai que te olvides de todo o que te rodea, unha poesía fácil de sentir, unha poesía que te evade.

Lin moi pouca poesía e nesta encontro algo que me desconcerta: palabras aparentemente perdidas entre os versos e que, para min, non teñen sentido ningún. Pero máis me desconcerta ver que me gustan, inda que non entenda ben os poemas, lévanme a outras realidades e sorpréndeme, despois de gozar o poema quedo cavilando na habilidade dos poetas para chegar ao máis fondo.
Algúns termos que repite moito son: "látego de algas, ansiedade opaca, látegos sonoros de algas opacas, cabeza de vento".
Non sei se é así con todo o mundo, pero a min pásame que sempre que me sinto identificada coa lectura, cos sentimentos que plasma o que escribe, gústame. Gústame porque hai veces que parece que ten a chave do que penso xa que manifesta os meus pensamentos mellor do que eu o faría, e deste libro en moitos dos poemas vinme reflectida, de feito, ata un deles coincide con algo que eu escribira anteriormente. O poema é "Cabezas de vento". Fala dunha parella que está na praia xogando, están namorados, ao comezo moi namorados pero por unha parvada comezan a discutir, a discusión aumenta, lévano todo máis alá das palabras, e todo cambia, o estado de ánimo destas dúas persoas e seguramente as vidas, nuns minutos.
E fai unha reflexión, ou a min parécemo, sobre os axentes externos a eles dous, o clima, a paisaxe, todo o que lles rodeaba non cambiara.
Non sei; nunha ocasión cando todo me parecía que ía mal, despois duns días metida na habitación, saín pasear polo monte, cheguei a uns penedos e mirando para a miña casa e as veciñas soprendeume, inda que non debería, sorprendeume que aínda que a min me cambiara a vida, o exterior non se percataba de nada, todo seguía igual, as mesmas casas, o mesmo ceo e as mesmas árbores de había un ano e de había quince.
Un poema que me encantou foi "Respirada nos meus salaios". Pareceume precioso o xeito no que expresa todo o que é para el, o moi dentro de si que a ten.
É un libro que xa lin varias veces e que quero volver reler de cando en vez.

A praia dos afogados

2011-05-15T23:07:00.002+02:00

Comentario de Aroa Espiño

A praia dos afogados
Domingo Villar
Galaxia

Este libro non me gustou, fíxoseme moi longo e paréceme que lle dá demasiadas voltas a todo. O detective investiga por todas as partes, mesmo en lugares dos que non tira ningunha pista. Leo Caldas é un tipo que me gusta e nalgunha parte do libro ata rin con algunha das contestacións que lle manda ao seu axudante.
Paréceme interesante o toque misterioso que lle deu o autor á historia poñendo o afundimento do Xurelo como posible desencadeante da morte do Rubio.
Outro aspecto que me gustou foi o feito de que estea ambientada no noso tempo e nun lugar tan próximo a nós, síntese máis achegado todo.

A praia dos afogados

2011-05-13T14:08:00.000+02:00

Comentario de Bruno Rivas Fernández

A praia dos afogados
Domingo Villar
Galaxia

Este libro gustoume moito. Ao principio pensei que me ía ser difícil de ler, xa que é moi groso, e porque nunca lera ningunha novela negra. Tamén me impresionou a capacidade que ten o escritor de entreter e ao mesmo tempo que cada páxina invite a ler a seguinte. Gustoume máis a partir da páxina 50, cando comeza de verdade a investigación. O personaxe que máis me gustou foi Estévez que lle dá un toque de humor á historia.
Gústame que o autor consiga terme en vilo e que tente pensar quen é o asasino. Gústame esa dúbida constante que consegue crear e que leva a buscar outros asasinos diferentes, sempre pensando no que non é. O mellor é o final, cando se descobre quen é.

A praia dos afogados

2011-05-10T14:04:00.002+02:00

Comentario de Alejandro Villaverde Dapena

A praia dos afogados
Domingo Villar
Galaxia

Este libro gustoume bastante porque ten intriga dende o comezo e iso é algo que me gusta porque cando menos é un acicate para me enganchar desde o principio da acción, que xa teñan emoción para animarme a seguir lendo.
Ten un final inesperado posto que non pensei nese asasino e dálle moitas voltas para chegar a sabelo e investigou a moitos outros que de nada lle serviu.
É un libro entretido que a pesar de ser tan longo lese fácil.

A praia dos afogados

2011-05-09T14:02:00.002+02:00

Comentario de Belén Rey Doval

A praia dos afogados
Domingo Villar
Galaxia

Un libro con moita intriga. Ao principio pensei que ía ser aburrido pero pouco a pouco foime gustando máis.

A praia dos afogados

2011-05-08T13:58:00.003+02:00

Comentario de Zeus Álvarez Gómez

A praia dos afogados
Domingo Villar
Galaxia

Teño que admitir que eu non son dos que len moitos libros, pero sen dúbida este foi o mellor de todos os que lin ata agora. Os libros que se basean en historias reais sempre me chamaron a atención, e este impresionoume. Paréceme perfecto o lugar, os personaxes, o tema en si.
No momento en que un se mete na pel do inspector, cada páxina engancha máis e máis xa que todo se vai concatenando. O libro é moi detallista, conta parte por parte o que se considera importante e isto fai coma se se estivese a producir no momento.
Gústame Rafael, que semella estar nun segundo plano pero a súa maneira de ser é moi parecida á dun principiante e iso inda leva máis á realidade.

A praia dos afogados

2011-05-07T13:54:00.002+02:00

Comentario de Santiago Villaverde Fernández

A praia dos afogados
Domingo Villar
Galaxia

Foi un libro que me gustou moito porque nos conta a historia dun policía chamado Leo Caldas que investiga a morte de Xusto Castelo, que parecía un suicido pero resulta ser un asasinato. Leo Caldas e o seu axudante Rafael Estévez interrogan e buscan probas en Panxón, onde apareceu o cadáver de Castelo e o seu barco afundido no mar, nun lugar difícil de chegar en barca.
O final é moi interesante porque non o imaxinaba

A praia dos afogados

2011-05-06T11:20:00.002+02:00

Comentario de Sarai López Espiña

A praia dos afogados
Domingo Villar
Galaxia

É un libro que me gusta moito xa que é de misterio. Tamén me gustou moito porque é moi entretidoe pásalo moi ben lendo. Como conta a historia encantoume porque é moi ameno e moi fácil de ler. A investigación é moi interesante e o seu compañeiro Estévez faina moi divertida. Para min é unha novela perfecta e máis que recomendable.

A praia dos afogados

2011-05-05T23:12:00.000+02:00

Comentario de Eduardo Villaverde

A praia dos afogados
Domingo Villar
Galaxia

Este libro foi un dos que máis me gustou. Non só polo contido da historia senón tamén polo xeito de contala. O autor consegue que o lector non perda o interese en ningún momento, sempre engade algo que che chama a atención e te mete totalmente na historia.
É moi fácil de ler, unh pouco lioso, xa que se non estás atento ao que acontece pode que te perdas e teñas que volver atrás porque o autor dálle mil voltas a quen é o asasino.
Ler este libro non resulta nada aburrido porque o protagonista é un home que semella divertido, astuto, inquieto, intelixente e cun punto chistoso que é quen de reprender os impulsos de Estévez cando quere romper algo ou pegarlle a alguén.
Outras das cousas que me gustou moito foi que o autor meteu un asasinato dentro doutro.

A praia dos afogados

2011-05-04T22:48:00.000+02:00

Comentario de Carmen Campos García

A praia dos afogados
Domingo Villar
Galaxia

A min este libro gustoume moito xa que me parece unha historia interesante. A pesar de ser un libro tan longo non me custou traballo lelo xa que dende o principio me atraeu. Gustoume asemade o ambiente no que se desenvolveu o libro xa que o mar é moi noso, aínda que eu sexa do interior, así o sinto. O final foi algo insospeitado xa que nunca me imaxinaría quen foi o asasino con tantos posibles culpables. E gústame que o final nos permita imaxinar outras realidades.

Un home que xaceu aquí

2011-05-03T22:39:00.000+02:00

Comentario de Sarai López Espiña

Un home que xaceu aquí
Aníbal Malvar
Sotelo Blanco

É un libro que me gustou porque é unha novela negra aínda que para min comeza moi rápido co tema da desaparición. Á parte disto é un libro que engancha e é moi entretido. Recoméndoo por este motivo

O capitán Lobo Negro

2011-05-02T22:53:00.000+02:00

Comentario de Aroa Espiño

O capitán Lobo Negro
Xoán Manuel Valcárcel
Galaxia

Este non é un libro nin moito menos dos que podo dicir que deixaron pegada en min, pero considéroo un libro de lectura entretida.
Algún conto non me gustou nada, mentres que houbo un en especial que me sorprendeu a habilidade que ten o autor de facer que non queiras soltar o libro, por ese motivo o relato chámase "Animación á lectura"
Redacta de tal xeito que tiñe sono e non tiña pensado acabar o relato esa noite pero tiven que facelo, o autor fálache directamente e fálache de cousas que fas ou pensas como se as puidera saber e aínda que non atine unha iso fai que gostes da lectura.
O conto "O capitán Lobo Negro" pareceume moi duro, pero todos os contos teñen implícitos sentimentos, o autor non se limita a contar feitos, conta o que sentiu en cada momento e como ían cambiando as circunstancias, iso é algo que me gusta.
E se me tivera que quedar cun parágrafo de todo o libro como o que máis me gustou e me gustaría recordar, escollería este que se recolle no conto "Historia de amor": A vida, comprendino máis tarde, obriga diariamente a elixir. Deses desencontros, de todo o que perdes, aliméntase a nostalxia.

A esmorga

2011-05-01T23:18:00.003+02:00

Comentario de Bruno Rivas Fernández

A esmorga
Eduardo Blanco Amor
Galaxia

Este libro gustoume, aínda que me custou lelo porque non é fácil de comprender. Gustoume porque me recordou as miñas troulas do verán, aínda que non facemos tanto mal! O que si me sorprendeu foi o que me explicou a profe, porque eu non me daba conta deses detalles. Non entendín moi ben o da muller do pazo que resulta ser unha moneca.
O final tampouco me gustou moito.

Sabor a ti

2011-04-20T22:43:00.000+02:00

Comentario de Sarai López Espiña

Sabor a ti
Suárez Abel
Xerais

É un libro que non me gustou moito, porque é difícil de ler e porque me deu traballo a súa lectura. Para min non é o tipo de lectura que me guste pero creo que si pode gusta a outra xente.

Mexillóns para cear

2011-04-07T12:14:00.003+02:00

Comentario de Aroa Espiño

Mexillóns para cear
Birgit Vanderbeke
Rinoceronte

Penso que todas as persoas inconscentemente buscamos o xeito de ser felices, sentirnos ben, todo o mundo quere iso e actuamos limitados pola nosa sabedoría escollendo o camiño que máis nos gusta e máis felicidade pensamos que nos dará.
Unha vez feita esta reflexión paréceme incomprensible a forma de pensar do pai desta familia, que toda a súa obsesión é ter unha familia como é debido, pero ten un concepto diso moi afastado ao que che proporciona a felicidade.
Vive para unha aparencia, sempre preocupado que os de fóra non pensen que son pobres, e non consegue nada con este desvivirse porque os seus fillos leven as mellores notas, todos sempre ben arranxados e esa severidade xa que o libro maniféstase que vive amargado. Iso é de parvos.
El é un home moi intelixente pero... vive por e para as aparencias.
O libro pareceume interesante e que mantén a intriga ata a última páxina, que non se sabe o que sucederá.

Erros e Tánatos

2011-04-04T10:01:00.002+02:00

Comentario de Carmen Campos García

Erros e Tánatos
Gonzalo Navaza
Xerais

Este libro pareceume bastante sinxelo de ler. As historias a maioría parecéronme moi interesantes, porén hai outras que quizais non comprendín moi ben. Se tivese que escoller unha non tería ningunha dúbida: escollería "O amigo Delmiro", xa que o final é moi sorprendente; con esta historia pódese chegar á conclusión de que aínda que todo pareza insinuar unha cousa se non temos a certeza non debemos facer nunca algo do que despois poidamos arrepentirnos, como lle ocorreu á rapaza da historia.
É un libro do que aconsello a súa lectura.

Que me queres, Amor?

2011-03-30T16:32:00.001+02:00

Comentario de Aroa Espiño

Que me queres, Amor?
Manolo Rivas

Galaxia

Este libro non foi un dos que me enganchan, non me gustou demasiado; non me gusta como está escrito, nin no que se fixa, en cousas que a min non me parecen importantes, por exemplo, no primeiro conto, no óso dunha cereixa. A historia de "Só por aí" si que me gustou, chamoume a atención a actitude que ten o pai para co rapaz que pasou a noite fóra da casa; meu pai si que preferiría que pasara soa a noite antes de que amencera cuns amigos na praia fumando. O pai tan só quere que el sexa coma os máis.

Do resto das historias penso que non as debín entender moi ben porque non sei o que quere transmitir o autor, porque se son como creo é que entón son demasiado simples.

O pintor do sombreiro de malvas

2011-03-20T16:40:00.001+01:00

Comentario de Aroa Espiño

O pintor do sombreiro de malvas

Marcos Calveiro

Xerais

Este libro encantoume, máis que ningún outro este curso; emocionoume tanto que pouco lle faltou para chorar ao final.

Acabo de lelo e deulle vida a esta tarde; aínda estou algo nerviosa.

Ao comezo pareceume un libro que me ía resultar aburrido, coma case todos, pero despois comezou a parecerme interesante a forma de ser de Vicent, moi intelixente. Gústame do que adoita falar: da vida, do paso do tempo, a melancolía...

Sabe plasmar moi ben e transmitir os sentimentos, mesmo nos demais "Con cada unha das súas palabras arrincaba un anaco da cotra que todos levabamos na alma, revelándonos unha verdade que ninguén enxergaba".

Noutra ocasión o rapa di: "Ás veces sentíame moi próximo a el, coma se posuíse unha chave para acceder á miña cabeza e expresar os meus sentimentos a través das súas palabras".

Eu tiven un amigo que me coñecía tan ben que tamén me pasaba iso con el, dicíame cousas sobre min que eran certas e nin eu mesma podía expresalas tan ben; xa non teño ese amigo e este libro fíxome botalo de menos, ese sentirse descuberto, xa que con ninguén me volveu pasar así.

Estou relendo as páxinas que deixei marcadas que máis me gustaron e non só con iso, sentinme identificada con moitos sentimentos neste libro. Tamén na historia de amor de Adeline, no momento que discuten, como el sente que se distancian e bota de menos as olladas e os sorrisos furtivos do comezo: "Aquel sen vivir, sempre á espreita tras a miña boneca de porcelana".

Si, eses comezos, ese estar aparvado que teñen os comezos, bótase de menos cando todo está demasiado estable, pénsase que todo o bonito de verdade xa quedou detrás... cousas da vida.

Despois, unha vez que xa o tes, véñenche as dúbidas, a sensación de que estás a perder algo: isto tamén se reflicte no libro, el di que non sabe se a ama e Vicent contesta: "O amor é tan poderoso que resulta moi difícil manter o temón dereito"; "ou sobes ao barco e colles o temón, ou nadas en dirección ao porto máis próximo na procura doutra embarcación".

Pero sen dúbida o que máis me gustou foi o final, triste pero moi emocionante.

UN PRACER LER ESTE LIBRO

O pintor do sombreiro de malvas

2011-03-09T09:58:00.003+01:00

Comentario de Alejandro Villaverde

O pintor do sombreiro de malvas

Marcos Calveiro

Xerais

O que menos me gustou deste libro foi o final porque me pareceu moi triste como se sentía o rapaz cando se quedou sen o seu amigo Vicent e tivo que soportar unha situación moi mala xa que as cousas tampouco ían ben coa súa moza, e nese lugar onde non tiña amigos nin se levaba ben coa súa tía debía sentirse moi só.
Porén, o libro gustoume porque Vicent paréceme unha persoa moi interesante, tan angustiado.

O pintor do sombreiro de malvas

2011-03-08T09:54:00.000+01:00

Comentario de Bruno Rivas Fernández

O pintor do sombreiro de malvas

Marcos Calveiro

Xerais

Foi un libro que me gustou moito, en especial a maneira de contar ese anaco da vida de Vicent Van Gogh, a través dos ollos dun rapaz. Resultoume moi curioso o feito de que este rapaz non teña nome, xa que nunca lera un libro no que o protagonista non o teña. Aínda que teño que dicir que o final non me gustou moito, supoño que foi porque non o entendín.
Creo que o libro sería máis interesante se lle puxeran, aínda que fose en pequeno, unha foto de cada cadro que pinta ao transcurso da historia.

O pintor do sombreiro de malvas

2011-03-07T23:11:00.002+01:00

Comentario de Belén Rey

O pintor do sombreiro de malvas

Marcos Calveiro

Xerais

Pareceume un libro un tanto raro pero moi entretido; non entendín moi ben como un rapaz de 16 anos está cun señor maior día tras día paseando, atopando e buscando lugares para pintar. Non me gustou o seu final, aínda que sempre pode ser peor: non todos os libros poden ter un final feliz.

O pintor do sombreiro de malvas

2011-03-06T23:06:00.003+01:00

Comentario de Santiago Villaverde

O pintor do sombreiro de malvas

Marcos Calveiro

Xerais

É un libro curto e con vocabulario sinxelo polo que resulta doado de ler. A historia gustoume porque fala de aventuras que lle acontecen a un adolescente durante un verán fóra da casa, entre elas o amor e as decisións a tomar na vida. Outra das cousas pola que me gustou o libro foi polo final aberto, deixando ao lector maxinar o remate que el queira.

O pintor do sombreiro de malvas

2011-03-05T23:02:00.003+01:00

Comentario de Eduardo Villaverde

O pintor do sombreiro de malvas

Marcos Calveiro

Xerais

É un libro moi entretido que conta a estancia de Vicent en Amberes. A min gustoume moito xa que é moi fácil de ler e as aventuras que viven os dous personaxes principais na vila son divertidas. O que menos me gustou foi o final: o escritor déixao aberto e hai que maxinalo, pero hai dous tipos de finais e non sei por cal decantarme: se polo que se vai coa súa nai ou polo que se queda con Adeline.

O pintor do sombreiro de malvas

2011-03-04T23:00:00.004+01:00

Comentario de Carmen Campos García

O pintor do sombreiro de malvas

Marcos Calveiro

Xerais

Pareceume sinxelo de ler e imprsionoume o final, por inesperado, posto que eu non o maxinaba así. Eu creo que quere dicir que hai cousas que ocorren e que fan que pensemos no futuro.

O pintor do sombreiro de malvas

2011-03-03T22:57:00.001+01:00

Comentario de Estefanía Rey Campos

O pintor do sombreiro de malvas

Marcos Calveiro

Xerais

Este libro impresionoume cara ao final. O tráxico desenlace encantoume, porque non o agardaba e porque me encanta que me sorprendan. De feito, quedo co final. O resto non me encantou

Máis sobre Vicent

2011-03-03T18:08:00.000+01:00

O pintor do sombreiro de malvas

2011-03-02T00:55:00.000+01:00

Comentario de Sarai López Espiña

O pintor do sombreiro de malvas
Marcos Calveiro
Xerais

Gustoume moitísimo porque ten como algo de misterio, é dicir, que o final é inesperado e ao principio mentres vas lendo non che parece que vai continuar así. Non sei, resultoume moi fácil de ler e de entender. É un libro que recomendarei a todo o mundo.

Presentación sobre O Pintor

2011-03-01T17:10:00.001+01:00

Achégovos esta presentación sobre o libro que estamos a ler que topei no blogue da biblitoeca do IES de Poio:

O pintor do sombreiro de malvas

View more presentations from Anxos bibliotequeira

Menú de enganos

2011-02-28T22:39:00.003+01:00

Comentario de Eduardo Villaverde Iglesias

Menú de enganos
Núñez Singala
Galaxia

Dentro deste libro hai unha chea de relatos individuais. Cada un trata sobre un tema diferente pero todos eles son moi entretidos e divertidos. É un libro moi fácil de ler e de entender, gustoume moito o conto de "O casamento", polo seu peculiar final. Tamén me gustou o final do conto de "O inhalador". Moitos destes relatos dan unha lección ao lector, polo menos a min si: se non queres que che fagan algo malo non llelo fagas ti aos demais.

Menú de enganos

2011-02-27T23:09:00.003+01:00

Comentario de Santiago Villaverde

Menú de enganos
Núñez Singala
Galaxia

Gustoume moito porque conta moitas historias diferentes que son moi divertidas e moi fáciles de ler. Gustoume tamén que o libro estea dividido en historias de diferentes dimensións. Hainas moi divertidas, e gustáronme case todas, sobre todo "A mensaxe" porque non agardas un final tan gracioso.

Menú de enganos

2011-02-26T00:51:00.000+01:00

Comentario de Aroa Espiño

Menú de enganos
Núñez Singala
Galaxia

Deste libro houbo relatos que apenas me interesaron e outros que me gustaron e me pareceron moi ben pensados, incluso un dos máis curtos como é "Conmutador" chamoume moito a atención.

De feito, penso que os máis curtos son os que máis me gustaron xa que me atrae iso de expresar unha gran idea con tan poucas palabras.

Menú de enganos

2011-02-25T00:53:00.000+01:00

Comentario de Alejandro Villaverde

Menú de enganos
Singala
Galaxia

O libro gustoume bastante, aínda que algúns relatos son demasiado curtos e outros un pouco longos, para min. A trama de "Equilibrio de forzas" e "O comezo das vacacións" son os que máis me gustaron. A peor historia é sen dúbida a da moza do bikini.

Menú de enganos

2011-02-20T22:36:00.001+01:00

Comentario de Estefanía Rey Campos

Menú de enganos
Núñez Singala
Galaxia

Este libro pareceume fascinante e creo que nunca antes lera un exemplar tan bonito. O que máis me sorprendeu á hora de lelo foi a súa disposición e que fose a idea dun menú o que inspirase ao autor. O libro en xeral ten un vocabulario fácil de entender pero hai algunhas palabras que non teño de todo claras, ademais hai relatos que che dan unha especie de "sorpresa" porque interprétalos dunha maneira aínda que non sexa a axeitada.

Menú de enganos

2011-02-02T22:34:00.000+01:00

Comentario de Belén Rey

Menú de enganos
Núñez Singala
Galaxia

O libro sorprendeume. Primeiro polo título, porque era raro, pero cando o abrín comprendín o por que do título. Os capítulos que máis me gustaron foron "O círculo" e "A mensaxe". É un libro fácil de ler e entretido.

Menú de enganos

2011-01-28T22:29:00.002+01:00

Comentario de Bruno Rivas Fernández

Menú de enganos
Núñez Singala
Galaxia

Gustoume moito este libro. A primeira vez que o abrín chamoume moito a atención, xa que hai algúns capítulos que só teñen unha liña ou dúas e preguntábame como era posible que un libro estivese escrito dese xeito tan peculiar.
Agora centrándome no que conta, teño que dicir que hai algúns capítulos que din moito con moi poucas palabras. É un libro fácil de ler, xa que ao se capítulos tan curtos anímaste a ler o seguinte.

Menú de enganos

2011-01-27T22:32:00.000+01:00

Comentario de Julio Alberto Barros

Menú de enganos
Núñez Singala
Galaxia

Este libro é moi emotivo, está moi ben e é gracioso e entretido.
Gustoume sobre todo o capítulo do "Inhalador", son a maior parte pequenos e entretidos.

Ollos de auga

2011-01-26T11:56:00.000+01:00

Xa temos falado deste libro. Agora topamos este vídeo:

Menú de enganos

2011-01-20T22:21:00.000+01:00

Comentario de Sarai López Espiña

Menú de enganos
Núñez Singala
Galaxia

Para min é un libro moi orixinal xa que se trata dun menú de verdade, posto que non só ten os mesmos pratos senón tamén no tempo no que discorre a acción e isto é algo moi interesante. Ao principio era algo estraño porque cada historia tiña un tema diferente.
Gustoume moito

Menú de enganos

2011-01-19T22:24:00.000+01:00

Comentario de Carmen Campos García

Menú de enganos
Núñez Singala
Galaxia

Este libro pareceume moi interesante xa que a forma de levar un libro coma se fose un menú faino máis entretido e máis sinxelo de ler.
As historias que máis me gustaron foron as dos primeiros e segundos xa que contaban todo con maior detalle.
Recomendaríallo a moita xente xa que é un libro sinxelo e entretido. O que máis me impresionou foi que todos os textos comezan dun xeito pero ao final dan un cambio. Por exemplo, o da solidariedade occidental cando parece que lle van a axudar a salvar o neno o que fan é roubalo para así vendelo.

O neno do pixama a raias

2010-12-17T12:25:00.000+01:00

Comentario de Santiago Villaverde Fernández

O neno do pixama a raias
John Boyne
Faktoría K

É un libro que me gustou moito porque nos fala do nazismo e dos campos de concentración. Estamos acostumados a ver no cine o que acontece nestes campos dende fóra, como acontece nesta obra.
Bruno ten nove anos, sae dos privilexios e Berlín para achegarse a un campamento nazi do que seu pai ten que se facer cargo. Dende os seus inocentes ollos explícase o que ocorre e o que el ve, fanlle pensar que dentro dos arames hai unha granxa pero non entende por que nesa granxa todos levan pixama; a inocencia do rapaz é a clave da obra.
Relaciónase cun dos rapaces con pixama porque necesita amigos para xogar. Esta relación acaba de xeito tráxico por teren un mesmo final.
O libro é moi curto e moi fácil de ler porque utiliza unha linguaxe sinxela e é contado por un rapaz, de modo que sentimos o que eles facilmente.

Cousas

2010-12-16T12:44:00.000+01:00

Comentario de Eduardo Villaverde Iglesias

Cousas
Castelao
Galaxia

Deste libro o que máis me gustou foi a crítica qeu fai Castelao das persoas que maltratan, humillan e desprezan os galegos. Aos galegos que con tanto esforzo, con tanta dor por abandoar as súas casas, as súas familias, marchaban de Galicia para o estranxeiro.
E marchan por tentar dar unha vida mellor á súa familia e impedir que pasen fame.
Este libro é fácil de ler porque está dividido en pequenos contos, en pequenas historias independentes. Deberiamos tomar exemplo deste libro para tratar ben aos inmigrantes que veñan buscar vida con tanto esforzo e traballo.

Memorias dun neno labrego

2010-12-15T11:46:00.000+01:00

Comentario de Aroa Espiña

Memorias dun neno labrego
Xosé Neira Vilas
Ed. do Castro

Este libro gustoume, hai moitas palabras que me soan de oírllas aos meus avós e fíxome graza.

Dábame un pouco de pena mentres lía polo pobres que din que eran pero ten outras cousas boas como por exemplo un capítulo que me gustou moito: "O meu amigo".
O primeiro capítulo para min é o mellor.
Ten un texo que di: "Teño pensamentos que non lle podo contar a ninguén. Algúns non me entenderían e outros chamaríanme tolo. Por iso escribo. E despois durmo como unha pedra. Quedo desafogado, libre, coma se me quitase de enriba un bocoi." Neste texto vinme reflectida, en certo modo.
Gustoume

Estudio en Escarlata

2010-12-14T12:50:00.000+01:00

Comentario de Sarai López Espiña

Estudio en Escarlata
Sir Arthur Conan Doyle
Galaxia

Este libro gustoume moito porque me gusta a novela negra.

Ten tres partes, en dúas hai crimes que se resolven. A primeira é como unha introdución da vida de Sherlock Holmes e o Dr. Watson.
É un libro que engancha porque ata o final non di o que ocorre, así que hai que lelo moi seguido porque o lector está intrigado.
Os métodos de deducción de Holmes son alucinantes e moi divertidos.
Recoméndoo a todos aqueles amantes da novela negra.

Memorias dun neno labrego

2010-12-13T12:33:00.002+01:00

Comentario de Bruno Rivas Fernández

Memorias dun neno labrego
Xosé Neira Vilas
Ed. do Castro

Este libro gustoume moito porque Balbino é un rapaz da aldea coma nós, que nos conta, dunha maneira sinxela, a súa infancia e preocupación de todo rapaz da nosa idade con ganas de saber o que lle depara a vida. A súa linguaxe é sinxela, o que axuda á súa fácil lectura.
Ao mesmo tempo está cargado de emocións, explícanos a sorte que temos por non vivir nunha época tan complicada. Hoxe en día permítimonos o luxo de nos enfadar cando non nos mercan un antollo mentres que se nos comparamos con estes nenos de hai un século témolo todo. A vida de Balbino é a de un máis daquela época, un rapaz que traballa moito, estuda o que pode e vive terribles inxustizas por ser un ninguén ao lado dos que tiñan cartos.

Cousas

2010-12-12T12:21:00.000+01:00

Comentario de Alejandro Villanueva

Cousas
Castelao
Galaxia

É un libro fácil de ler e gustoume porque non hai que lelo deseguido senón que como está dividido en historias pódese reflexionar sobre cada unha delas por separado. As historias tratan da emigración dos galegos: os galegos marchaban ao estranxeiro por culpa das penurias que pasaban por causa dos fidalgos e a igrexa.
Aconsello ler este libro porque é moi interesante.

Cousas da vida

2010-12-11T12:01:00.000+01:00

Comentario de Daniel Sánchez Iglesias

Cousas da vida
Castelao
Galaxia

Paréceme un libro que reflicte moi ben como eran antes os galegos e o que pensaban. O feito de falar galego xa facía que unha persoa fose máis parva, só era lista a xente que falaba en castelán. Ironicamente, claro. Tamén reflexiona sobre a pobreza que había e a forma de vivir da xente que non tiña cartos.

Que me queres, Amor?

2010-12-10T11:51:00.000+01:00

Comentario de Estefanía Rey Campos

Que me queres, Amor?
Manuel Rivas
Galaxia

Pareceume un bo libro, produciume sensacións moi diferentes como alegría nalgúns casos, tristura noutros, nerviosismo ou incredulidade. Aínda que ao principio non entendía as historias ao final captábaa perfectamente.
En xeral, gustoume

Rebeldes

2010-12-08T13:05:00.003+01:00

Comentario de Belén Rey Doval

Rebeldes
Susan E. Hinton
Alfaguara

Este libro resultoume bastante interesante, debido a que ten momentos de intriga e de tristura. O seu contido tende a que o libro che interese mentres que vas lendo. Os momentos que menos me gustaron foron as mortes e as pelexas.
Un libro moi recomendable.

Memorias dun neno labrego

2010-12-06T11:41:00.000+01:00

Comentario de Carmen Campos García

Memorias dun neno labrego
Xosé Neira Vilas
Ed. do Castro

Neste libro explica moi ben o que lle ocorre a un neno labrego, que por non ter cartos ten que estar sometido a outro que si os ten.
Paréceme unha inxustiza que polo simple motivo de que un rapaz sexa máis rico que poida mandar nalguén.
Tamén nos conta como Balbino ten que traballar no campo e todo o que pensa facer cando sexa grande e poder gañar cartos.
O libro trata tamén da emigración, sobre todo a América. Algúns emigrantes tiñan sorte e conseguían cartos pero outros non, entón non podían volver á súa terra.

A Quinta de Saler

2010-11-15T21:26:00.002+01:00

Comentario de Aroa

A Quinta de Saler
Antón Riveiro Coello
Galaxia

As primeiras páxinas do libro non me gustaron nada porque non o entendía moi ben, despois xa captei perfectamente en que consistía a idea de Manuel para a súa nova novela e empezoume a gustar máis.
O final é moi rápido, quedei como agardando a que pasara algo máis, pero aínda que é moi tráxico non me desagradou.
Gustoume moito un detalle do libro: cando Bieito quedaba só pola noite escoitando música e sentíndose ben, inspirado para escribir. Isto fíxome cavilar.

A Quinta de Saler

2010-11-14T21:29:00.000+01:00

Comentario de Estefanía

A Quinta de Saler
Antón Riveiro Coello
Galaxia

Este libro pareceume aburrido ao principio porque era difícil de entender, pero ao ir lendo enganchoume e as historias acabaron gustándome, sobre todo nos momentos máis intrigantes.
Ás veces produciume mágoa, sobre todo o final, tan tráxico.

A Quinta de Saler

2010-11-14T18:47:00.000+01:00

Comentario de Eduardo Villaverde

A Quinta de Saler
Antón Riveiro Coello
Galaxia

Este libro en xeral gustoume, pero non todo. Ata un pouco antes da metade non fun capaz de entendelo. Os dous primeiros anacos escritos polos autores costáronme moitos.
Da metade para diante si que fun capaz de entendelo e, por tanto, de disfrutalo.
É un libro interesante aínda que ten un punto estraño. Os sucesos que conta son todo o contrario do que eu agardaba e iso desconcertoume á hora de ler o libro, como por exemplo o final, que eu esperaba totalmente contrario.
Outra cousa que me desconcertou foi o que conseguiron no "Couto Mixto": a unidade dos veciños, e que todo esta posta en común fose destruída polo lume. Claro que tamén me sorprendeu o que lles ocorreu aos protagonistas de todas as historias do libro.

A Quinta de Saler

2010-11-14T09:55:00.000+01:00

Comentario de Santiago Villaverde Fernández

A Quinta de Saler
Antón Riveiro Coello
Galaxia

O libro non me gustou moito porque era difícil de entender xa que está cambiando sempre de personaxes, pero a parte final gustoume porque era máis entretida.
O libro paréceme bo porque ten que ser difícil facer un libro no que fale doutros escritores e que lle quede tan ben, e tamén me gustou o detalle de que o libro fose coma unha partida de xadrez, o malo é o final.

A Quinta de Saler

2010-11-13T18:35:00.000+01:00

Comentario de Carmen Campos García

A Quinta de Saler
Antón Riveiro Coell
Galaxia

Este libro causoume intriga debido a que dous escritores que non se coñecían lograron escribir unha novela que tiña sentido e que era totalmente cribel, como se fose un só escritor quen o fixese. Ademais, pareceume un libro sorprendente porque se contaban tres historias ao mesmo tempo, sobre todo o final, que eu nunca pensaría así.
Creo que é un libro interesante e entretido.

A Quinta de Saler

2010-11-13T09:58:00.002+01:00

Comentario de Belén Rey Doval

A Quinta de Saler
Antón Riveiro Coello
Galaxia

Ao principio parecíame un libro moi soso e non o entendía, ata que fun pasando as páxinas e funo entendendo mellor e colléndolle gusto.
Os personaxes parecéronme moi orixinais, así coma os lugares.
Non me gustou o final.

A Quinta de Saler

2010-11-12T18:39:00.000+01:00

Comentario de Bruno Rivas Fernández

A Quinta de Saler
Antón Riveiro Coello
Galaxia

É un libro entretido e bonito. Ao principio non me gustou pero a partir das cincuenta páxinas e máis doado de ler. Gustoume moito a historia do Couto xa que non sabía que puidese existir un lugar sen leis tan preto de aquí.
O final decepcionoume.

A Quinta de Saler

2010-11-11T19:51:00.000+01:00

Comentario de Julio Alberto Barros

A Quinta de Saler
Antón Riveiro Coello
Galaxia

Este libro a min non me gustou, xa que non é nada doado de ler e é moi complicado. E non só isto, senón que o final é incompleto nin o comprendín ben.
Os personaxes son complicados e mesturan os capítulos.

A Quinta de Saler

2010-11-10T18:41:00.000+01:00

Comentario de Zeus Álvarez Gómez

A Quinta de Saler
Antón Riveiro Coello
Galaxia

Non teño moi boa opinión sobre este libro. Ao principio vinme un pouco perdido e non entendía moito o que pasaba. Cando o entendín comezoume a enganchar, pero a sorpresa do final foi un desastre porque non me gustou que acabase así a historia.
En xeral non está mal, pero non pasa a ser un dos meus preferidos.

A Quinta de Saler

2010-11-09T19:53:00.000+01:00

Comentario de Sarai López Espiña

A Quinta de Saler
Antón Riveiro Coello
Galaxia

Este libro é moi orixinal. Ao principio costa entendelo pero logo resulta moi interesante. Ten partes divertidas e outras de intriga. Tres historias diferentes que ás veces se confunden. O final é moi estraño.